<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Borsuk_P%C3%B3%C5%82nocny</id>
	<title>Borsuk Północny - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Borsuk_P%C3%B3%C5%82nocny"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Borsuk_P%C3%B3%C5%82nocny&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-12T16:10:57Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.34.1</generator>
	<entry>
		<id>https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Borsuk_P%C3%B3%C5%82nocny&amp;diff=3716&amp;oldid=prev</id>
		<title>Niara: Utworzono nową stronę &quot;Borsuk Północny  {| style=&quot;float:right; max-width: 360px;&quot; | {{Specyfikacja bestii | Borsuk Północny | Łasicowate | Neutralne | Wszystko żerne | Lasy Terengoru...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Borsuk_P%C3%B3%C5%82nocny&amp;diff=3716&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2021-02-24T14:42:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot;Borsuk Północny  {| style=&amp;quot;float:right; max-width: 360px;&amp;quot; | {{Specyfikacja bestii | Borsuk Północny | Łasicowate | Neutralne | Wszystko żerne | &lt;a href=&quot;/index.php?title=Lasy_Terengoru&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot; class=&quot;new&quot; title=&quot;Lasy Terengoru (strona nie istnieje)&quot;&gt;Lasy Terengoru&lt;/a&gt;...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;Borsuk Północny&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{| style=&amp;quot;float:right; max-width: 360px;&amp;quot;&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
{{Specyfikacja bestii | Borsuk Północny | Łasicowate | Neutralne | Wszystko żerne | [[Lasy Terengoru]], [[Wielkie Bory Zimowe]], [[Lasy Abbadur]], [[Las Falandra]], [[Wierzbowy Gaj]] | Średnia&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
[[File: Bestia_borsuk_polnocny.jpg]]&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
{{Opis bestii | Wygląd = &lt;br /&gt;
Borsuk Północny na terenach występowania zwany także borsukiem olbrzymim jest znacznie większym krewniakiem borsuka leśnego, który występuje w całej [[Alarania|Alaranii]]. Mierzą nawet 3 stopy, przy długości ciała nawet do 6 stóp. Są potężnymi przedstawicielami łasicowatych, ich waga może przekraczać 2 centary. Mają długą, gęstą, lecz szorstką sierść. Ich charakterystyczny, duży nos potrafi wywęszyć zdobycz z daleka. Na głowie posiada dwie czarne pręgi, pysk i podgardle jest białe. Reszta sierści jest mieszaniną czarnego, szarego i bieli. Posiada stosunkowo małe uszy i krótki ogon. Przednie łapy są masywne, a palce zakończone długimi, mocnymi pazurami w czarnym kolorze. Szczeki borsuka północnego są silne, zdolne zabić nawet duże zwierzęta. Zwierzę to jest zwaliste i ciężkie, można by przypuszczać, że borsuk północny porusza się powoli i ospale. Nic bardziej mylnego. W tej kwestii znacząco różni się od swojego mniejszego krewniaka. W linii prostej, lub po gościńcu potrafi rozpędzić się do niezwykłych szybkości. Niestety z zatrzymaniem ma na bakier. Nie potrafi stanąć natychmiast, musi powoli zwalniać tempo  biegu, by ostatecznie wyhamować. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
| Odżywianie= &lt;br /&gt;
Borsuk Północny jest wszystkożerny. Poluje na zające, króliki, węże, jaszczurki, młode innych ssaków, ptaki naziemne. Potrafi z łatwością powalić młodą sarnę. Poza tym zjada owoce, liście, grzyby, mchy, żołędzie, jaja, dzikie bulwy. Przepada za dżdżownicami, żukami i innymi owadami. Nie omieszka zjeść miodu, jeśli takowy mu się trafi. Jeśli pokarmu jest mało zje nawet padlinę. Pożywi się też kretem, nornicą, jeżem, zbożem, kukurydzą, ślimakiem, czy zającem, a nawet szczurem.&lt;br /&gt;
| Zachowanie = &lt;br /&gt;
Borsuki Północne nie są agresywne. Unikają kontaktu z humanoidami, a jeśli takowego napotkają, raczej odejdą w las niż zaatakują. Wolą ucieczkę niż walkę. W bezpośrednim starciu będą się bronić używając pazurów i zębów. Żyją w zgodzie z [[Nordowie|nordami]], zwłaszcza z [[Brevijczycy|brevijczykami]]. Ci mieszkańcy północy oswoili borsuki północne i nauczyli się je dosiadać. W każdej wiosce jest przynajmniej jeden taki borsuk, służy on za kuriera i strażnika. Ten drapieżnik doskonale odstrasza wilki, lisy i inne stworzenia mogące polować na zwierzęta gospodarskie. Stanowi też doskonałą obroną przed innymi borsukami mającymi chętkę na dobrodziejstwa wsi i miasteczek. Borsuki wyszkolone przez [[Brevijczycy|brevijczyków]] nie muszą martwić się o pożywienie, dlatego ich zdolności łowieckie są słabsze niż u osobników dzikich. Nie oznacza to, że w ogóle nie potrafią polować. Łatwo przystosowują się warunków życia między ludźmi. Ich ulubionym miejscem do spania są stodoły, gdzie chętnie zakopią się w słomie, latem nie pogardzą stogiem siana na zewnątrz. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
| Informacje dodatkowe= &lt;br /&gt;
Borsuki Północne nie zapadają w sen zimowy, są aktywne cały rok. Budują ogromne nory, w których przebywają raczej w ciągu dnia, by nocą wyjść na polowanie. Udomowione przez [[Brevijczycy|brevijczyków]] zamieniły tryb życia na bardziej dzienny. Choć trzeba przyznać, że i tak śpią do południa, wystawianie nosa poza stodołę z samego rana nie leży w ich naturze. Mieszkające na wisi, czy miasteczku nie stanowią problemu, są przyjacielskie, lubią pieszczoty i dobre jedzenie. W szkoleniu ich używa się najróżniejszych przysmaków. Być może dlatego tak łatwo uczą się nowych rzeczy. Szczególnie lubiane są przez dzieci, ponieważ te zwaliste stworzenia  dają się przytulać i tarmosić. Często, niezależnie od płci, borsuki uznają humanoidalne dzieci za swoje potomstwo, okazując to przede wszystkim lizaniem. Szczególnie przywiązane do małego humnoida próbują dzielić się z nim jedzeniem. Przynosząc np. surowe mięso, które miało być ich posiłkiem. W naturze nie wdają się w konflikty, zaś udomowione zaciekle bronią swojego terytorium i swojej osady. W razie zagrożenia rzucą się do ataku broniąc człowieka, którego znają, zwłaszcza opiekuna i dzieci. Nie są skore do ucieczek. Nie trzeba ich zamykać, swobodnie przechadzają się dróżkami miasteczka, czy wioski w której mieszkają. &lt;br /&gt;
}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Niara</name></author>
		
	</entry>
</feed>