Dermin - Historia wersji

Malfo o 20:49, 18 kwi 2022

2022-04-18T20:49:52Z

Niara o 21:40, 13 sie 2020

2020-08-13T21:40:34Z

Niara o 21:40, 13 sie 2020

2020-08-13T21:40:16Z

Niara o 21:40, 13 sie 2020

2020-08-13T21:40:04Z

Niara o 21:39, 13 sie 2020

2020-08-13T21:39:38Z

Niara o 21:38, 13 sie 2020

2020-08-13T21:38:57Z

Niara: Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | Morze Cienia[[,[[Wszechocean | Średnia | File: Bestia_Dermin.jpg }} {{Opis be..."

2020-08-13T21:38:40Z

Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia[[,[[Wszechocean]] | Średnia | File: Bestia_Dermin.jpg }} {{Opis be..."

Nowa strona

{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia[[,[[Wszechocean]] | Średnia
|
[[File: Bestia_Dermin.jpg ]]
}}

{{Opis bestii | Wygląd =
Derminy - inaczej nazywane Stępokońmi Dennymi - swoją budową i rozmiarami na pierwszy rzut oka przypominają zwykłe konie lądowe - mają jednakże dłuższe szyje i są zdecydowanie zgrabniejsze od większości rumaków. Wizualnie masy dodają im ostre płetwy skierowane lekko ku zewnątrz, zdobiące każdą z czterech kończyn oraz monstrualne płetwy czołowe i potyliczne (grzebienie) imitujące poroże. Konstrukcje te nie są jednak sztywne i niewiele mają wspólnego z prawdziwym porożem - dzięki ich kontrolowanym ruchom zwierzętom łatwiej się poruszać i manewrować w wodzie. Ich ciała pokrywa wielobarwna, niechroniona łuskami skóra najczęściej w odcieniach błękitu i fioletu, pozaznaczana błyszczącymi plamami, które mogą pulsować lub przygasać zależnie od stanu i humoru zwierzęcia. Zwykle bardziej jaskrawe barwy oznaczają, że w pobliżu znajduje się źródło magicznej energii, a dermin wiele jej zmagazynował. Mogą być też jednak oznaką agresji i użycia resztek sił do obrony. Oczy, chrapy i pyski stępokoni zawsze błyszczą złotawym światłem - zwierzęta nie są pozbawione wzroku, ale orientują się w przestrzeni dzięki innym zmysłom - i bez użycia magii wody lub innego podstępu praktycznie nie da się ich zaskoczyć. Choć wydaje się to mało praktyczne, kończyny derminów zakończone są kopytami, a zwierzęta poruszają się godnie stąpając po dnie, płetw na głowie używając głównie do przedłużania skoków lub obracania się.
| Odżywianie=
Ze względu na życie na znacznych głębokościach, gdzie nie dociera światło, zamiast żywić się roślinami muszą polować - wabią do siebie ryby, mięczaki lub dopadają szkarłupnie takie jak rozgwiazdy czy liliowce. Nie pogardzą też szczątkami ssaków, a nawet humanoidów, głównie syren czy morskich elfów, choć znalezienie przez nich nieszczęśnika zdarza się sporadycznie.

| Zachowanie =
Stępokonie prowadzą samotniczy tryb życia, przemierzając dno morskie i podążając za stróżkami magicznej energii, którą wyczuwają, a także magazynują przy użyciu płetw czołowych. W pobliżu znacznych źródeł magii potrafią zarówno toczyć ostre walki o samice i teren, jak i wyjątkowo dobrze się tolerować, gdy zwycięzca zostanie wyłoniony. W tak sprzyjających warunkach mogą tworzyć tymczasowe grupy, choć niepołączone żadnym systemem ostrzegania, pielęgnacji czy innymi rytuałami społecznymi.
Są zwierzętami, których funkcjonowanie uzależnione jest od magii a nie rytmu dobowego - wyjątkowo dobrze radzą sobie z nieregularnym upływem czasu i potrafią zarówno być kilka dni aktywne, jak i zapadać w stan hibernacji jeśli czują, że energii dookoła nich jest za mało. W stosunku do istot humanoidalnych są mało przyjazne, oddalając się od nich jak mogą, strasząc rozbłyskami lub nawet atakując. Zaszczute potrafią uwolnić zgromadzoną energię powodując losowe efekty magiczne - po ataku niemal zawsze giną.

| Informacje dodatkowe=
Dopiero niedawne badania udowodniły, że stępokonie są jajorodne, a do zapłodnienia dochodzi u nich zewnętrznie - samica składa jednak tylko do trzech jaj, z których wykluwają się uzależnione od dorosłych młode, długością nieprzekraczające ich pyska. Takie źrebaki jeszcze całkiem dobrze pływają, a unosząc się dookoła grzebieni dorosłych korzystają ze zgromadzonej przez nich energii i wyłapują resztki pożywienia.

Stępokonie, jeśli zabite przez wyssanie z nich magii, zamierają w bezruchu i podlegają procesom dzięki którym można je wyłowić - choć przygasają, na zawsze już zachowują swoje kształty, a ich skóra, choć twardnieje, nie traci swych barw. Zdobycie takiego osobnika jest niezwykle trudne i kosztowne, za podobną ozdobę można więc płacić całymi kuframi klejnotów czy wielkimi posiadłościami.

Przez niską populację i trzymanie trucheł przez kolekcjonerów i bogaczy są gatunkiem mało zbadanym - nie wiadomo czy są użyteczne alchemiczne i tylko spekuluje się co do ich właściwości za życia.

}}

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia]],[[Wszechocean]] | Niska(Morze Cienia) Wysoka(Wszechocean)
+{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia]], [[Wszechocean]] | Niska(Morze Cienia) Wysoka(Wszechocean)
+|
 [[File: Bestia_Dermin.jpg ]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia]],[[Wszechocean]] | Niska(Morze Cienia)Wysoka(Wszechocean)
+{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia]],[[Wszechocean]] | Niska(Morze Cienia) Wysoka(Wszechocean)
+|
 [[File: Bestia_Dermin.jpg ]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia]],[[Wszechocean]] | Średnia
+{{Specyfikacja bestii | Dermin| Wodne| Neutralne lub wrogie | Stworzenia wodne | [[Morze Cienia]],[[Wszechocean]] | Niska(Morze Cienia)Wysoka(Wszechocean)
+|
 [[File: Bestia_Dermin.jpg ]]

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 {{Opis bestii | Wygląd =
-Derminy - inaczej nazywane Stępokońmi Dennymi -  swoją budową i rozmiarami na pierwszy rzut oka przypominają zwykłe konie lądowe - mają jednakże dłuższe szyje i są zdecydowanie zgrabniejsze od większości rumaków. Wizualnie masy dodają im ostre płetwy skierowane lekko ku zewnątrz, zdobiące każdą z czterech kończyn oraz monstrualne płetwy czołowe i potyliczne (grzebienie) imitujące poroże. Konstrukcje te nie są jednak sztywne i niewiele mają wspólnego z prawdziwym porożem - dzięki ich kontrolowanym ruchom zwierzętom łatwiej się poruszać i manewrować w wodzie. Ich ciała pokrywa wielobarwna, niechroniona łuskami skóra najczęściej w odcieniach błękitu i fioletu, pozaznaczana błyszczącymi plamami, które mogą pulsować lub przygasać zależnie od stanu i humoru zwierzęcia. Zwykle bardziej jaskrawe barwy oznaczają, że w pobliżu znajduje się źródło magicznej energii, a dermin wiele jej zmagazynował. Mogą być też jednak oznaką agresji i użycia resztek sił do obrony. Oczy, chrapy i pyski stępokoni zawsze błyszczą złotawym światłem - zwierzęta nie są pozbawione wzroku, ale orientują się w przestrzeni dzięki innym zmysłom - i bez użycia magii wody lub innego podstępu praktycznie nie da się ich zaskoczyć. Choć wydaje się to mało praktyczne, kończyny derminów zakończone są kopytami, a zwierzęta poruszają się godnie stąpając po dnie, płetw na głowie używając głównie do przedłużania skoków lub obracania się.
+Derminy - inaczej nazywane Stępokońmi Dennymi -  swoją budową i rozmiarami na pierwszy rzut oka przypominają zwykłe konie lądowe - mają jednakże dłuższe szyje i są zdecydowanie zgrabniejsze od większości rumaków. Wizualnie masy dodają im ostre płetwy skierowane lekko ku zewnątrz, zdobiące każdą z czterech kończyn oraz monstrualne płetwy czołowe i potyliczne (grzebienie) imitujące poroże. Konstrukcje te nie są jednak sztywne i niewiele mają wspólnego z prawdziwym porożem - dzięki ich kontrolowanym ruchom zwierzętom łatwiej się poruszać i manewrować w wodzie. Ich ciała pokrywa wielobarwna, niechroniona łuskami skóra najczęściej w odcieniach błękitu i fioletu, pozaznaczana błyszczącymi plamami, które mogą pulsować lub przygasać zależnie od stanu i humoru zwierzęcia. Zwykle bardziej jaskrawe barwy oznaczają, że w pobliżu znajduje się źródło magicznej energii, a dermin wiele jej zmagazynował. Mogą być też jednak oznaką agresji i użycia resztek sił do obrony. Oczy, chrapy i pyski stępokoni zawsze błyszczą złotawym światłem - zwierzęta nie są pozbawione wzroku, ale orientują się w przestrzeni dzięki innym zmysłom - i bez użycia magii wody lub innego podstępu praktycznie nie da się ich zaskoczyć. Choć wydaje się to mało praktyczne, kończyny derminów zakończone są kopytami, a zwierzęta poruszają się godnie, stąpając po dnie. Płetw na głowie używając głównie do przedłużania skoków lub obracania się.
 | Odżywianie=
 Ze względu na życie na znacznych głębokościach, gdzie nie dociera światło, zamiast żywić się roślinami muszą polować - wabią do siebie ryby, mięczaki lub dopadają szkarłupnie takie jak rozgwiazdy czy liliowce. Nie pogardzą też szczątkami ssaków, a nawet humanoidów, głównie syren czy morskich elfów, choć znalezienie przez nich nieszczęśnika zdarza się sporadycznie.
 | Zachowanie =
 Stępokonie prowadzą samotniczy tryb życia, przemierzając dno morskie i podążając za stróżkami magicznej energii, którą wyczuwają, a także magazynują przy użyciu płetw czołowych. W pobliżu znacznych źródeł magii potrafią zarówno toczyć ostre walki o samice i teren, jak i wyjątkowo dobrze się tolerować, gdy zwycięzca zostanie wyłoniony. W tak sprzyjających warunkach mogą tworzyć tymczasowe grupy, choć niepołączone żadnym systemem ostrzegania, pielęgnacji czy innymi rytuałami społecznymi.
-Są zwierzętami, których funkcjonowanie uzależnione jest od magii a nie rytmu dobowego - wyjątkowo dobrze radzą sobie z nieregularnym upływem czasu i potrafią zarówno być kilka dni aktywne, jak i zapadać w stan hibernacji jeśli czują, że energii dookoła nich jest za mało. W stosunku do istot humanoidalnych są mało przyjazne, oddalając się od nich jak mogą, strasząc rozbłyskami lub nawet atakując. Zaszczute potrafią uwolnić zgromadzoną energię powodując losowe efekty magiczne - po ataku niemal zawsze giną.
+Są zwierzętami, których funkcjonowanie uzależnione jest od magii, a nie rytmu dobowego - wyjątkowo dobrze radzą sobie z nieregularnym upływem czasu i potrafią być zarówno kilka dni aktywne, jak i zapadać w stan hibernacji, jeśli czują, że energii dookoła nich jest za mało. W stosunku do istot humanoidalnych są mało przyjazne, oddalając się od nich, jak mogą, strasząc rozbłyskami lub nawet atakując. Zaszczute potrafią uwolnić zgromadzoną energię, powodując losowe efekty magiczne - po ataku niemal zawsze giną.
 | Informacje dodatkowe=
-Dopiero niedawne badania udowodniły, że stępokonie są jajorodne, a do zapłodnienia dochodzi u nich zewnętrznie - samica składa jednak tylko do trzech jaj, z których wykluwają się uzależnione od dorosłych młode, długością nieprzekraczające ich pyska. Takie źrebaki jeszcze całkiem dobrze pływają, a unosząc się dookoła grzebieni dorosłych korzystają ze zgromadzonej przez nich energii i wyłapują resztki pożywienia.
+Dopiero niedawne badania udowodniły, że stępokonie są jajorodne, a do zapłodnienia dochodzi u nich zewnętrznie - samica składa jednak tylko do trzech jaj, z których wykluwają się uzależnione od dorosłych młode, długością nieprzekraczające ich pyska. Takie źrebaki jeszcze całkiem dobrze pływają, a unosząc się dookoła grzebieni dorosłych, korzystają ze zgromadzonej przez nich energii i wyłapują resztki pożywienia.
-Stępokonie, jeśli zabite przez wyssanie z nich magii, zamierają w bezruchu i podlegają procesom dzięki którym można je wyłowić - choć przygasają, na zawsze już zachowują swoje kształty, a ich skóra, choć twardnieje, nie traci swych barw. Zdobycie takiego osobnika jest niezwykle trudne i kosztowne, za podobną ozdobę można więc płacić całymi kuframi klejnotów czy wielkimi posiadłościami.
+Stępokonie, jeśli zabite przez wyssanie z nich magii, zamierają w bezruchu i podlegają procesom, dzięki którym można je wyłowić - choć przygasają, na zawsze już zachowują swoje kształty, a ich skóra, choć twardnieje, nie traci swych barw. Zdobycie takiego osobnika jest niezwykle trudne i kosztowne, za podobną ozdobę można więc płacić całymi kuframi klejnotów czy wielkimi posiadłościami.
 Przez niską populację i trzymanie trucheł przez kolekcjonerów i bogaczy są gatunkiem mało zbadanym - nie wiadomo czy są użyteczne alchemiczne i tylko spekuluje się co do ich właściwości za życia.