Eugony - Historia wersji

Niara o 20:16, 15 maj 2021

2021-05-15T20:16:13Z

Niara o 11:39, 15 maj 2021

2021-05-15T11:39:45Z

Niara o 11:37, 15 maj 2021

2021-05-15T11:37:23Z

Callisto o 18:40, 6 maj 2018

2018-05-06T18:40:34Z

Niara o 08:14, 19 kwi 2018

2018-04-19T08:14:28Z

Callisto: Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja rasy | Eugony | Naturianie | brak informacji | brak informacji | Mowa węży Przemiana w człowieka i węża Agresja Czasem choroba psychiczna Regener..."

2018-03-04T17:19:57Z

Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja rasy | Eugony | Naturianie | brak informacji | brak informacji | Mowa węży Przemiana w człowieka i węża Agresja Czasem choroba psychiczna Regener..."

Nowa strona

{{Specyfikacja rasy | Eugony | Naturianie | brak informacji | brak informacji | Mowa węży

Przemiana w człowieka i węża

Agresja

Czasem choroba psychiczna

Regeneracja | "Silne"

"Barbarzyńskie"

"Wyostrzony słuch i węch"

"Bardzo silna wola"

"Brzydkie"

"Charyzmatyczne"

"Odporne" |

Jeziora
}}

{{Opis rasy | Wygląd =

Kobiety-węże, nazywane Eugonami lub rzadziej Meduzami. Ich wygląd często jest upiorny, znaczna część Eugon odpycha swoją aparycją, nie ma w sobie grama wdzięku, a z dużych oczu bucha wściekłość. Z głowy wyrastają im węże, zaś od pasa w dół ciągnie się okazały ogon, śliski i nieprzyjemny w dotyku, zaś ich skóra na całym ciele jest twarda i chropowata, toteż ciężko je zranić ostrym narzędziem. Wysokie, raczej szczupłe, z delikatnie zaokrąglonymi biodrami i bardzo długim spiczastym językiem (odpowiednio, jak u węży).

| Pochodzenie =

Niewiele wiadomo na temat ich pochodzenia. Mówi się o pewnej legendzie, w myśl której zrodziły się z bagniska bądź mulistego jeziora. Według niektórych teorii ich skrzyżowania z wężem nie da się racjonalnie wyjaśnić, zaś inne wspominają o klątwie na grzesznicach, które zostały uwięzione w ciele węża - ma to być dla nich formą pokuty, ale jaka jest prawda, tego nie wie nikt.

| Kultura =

Kiedy znajdują się w niebezpieczeństwie, zazwyczaj wzywają na ratunek węże, z którymi potrafią się komunikować telepatycznie, a także porozumiewać się w ich języku. Czynią to za pomocą charakterystycznego, głośnego syczenia, co może trwać nawet kilka minut.

Za siedliska wybierają naprawdę różne miejsca, od terenów wodnych, górzystych, aż po te zalesione czy pustynne. Istnieją Meduzy mniej ucywilizowane, stroniące od ludzi, nienawistnie nastawione względem otoczenia i wszelkich przejawów życia - takie osobniczki żywią się ludzkim mięsem, ale posilanie się tego rodzaju strawą nie jest warunkiem koniecznym do przeżycia. Te bardziej ucywilizowane najczęściej pomagają ludziom, wysłuchują ich skarg, zażaleń i próśb. Wymierzają także kary zbrodniarzom, szczególnie mordercom, złodziejom i mężczyznom, którzy dopuścili się haniebnego uczynku na kobiecie - wtedy prawie zawsze rzucają klątwę albo pozbawiają życia (w wyjątkowych sytuacjach nawet samym spojrzeniem), majątku, i tak dalej. Niekiedy mszczą się również na dzieciach źle odnoszących się do osób starszych, udzielają jednak słownego upomnienia i nakazują natychmiastową poprawę. Meduzy mogą zdziałać wiele dobrego względem istot, pod warunkiem, że te traktują innych z szacunkiem, nie wywyższają się lub pełnią dobroczynną posługę. Zwykle są bezkompromisowe względem zbrodniarzy, nawet jeżeli okażą skruchę. Trudno powiedzieć, czy są w ogóle zdolne do wyższych uczuć, z natury pomagają innym - jeśli w ogóle - z poczucia obowiązku, nie kierują się współczuciem, choć zdarzają się wyjątki.

Warto dodać, że Meduzy są związane z naturą, a przede wszystkim z żywiołem ziemi, często wykorzystują swoją moc, zwłaszcza, kiedy znajdują się w tarapatach. Ten rodzaj żywiołu wielokrotnie uratował im życie - gdy znajdują się w naturalnej postaci, potrafią zakopać się głęboko pod ziemią, przy czym nie oznacza to dla nich utraty życia, są wszak bardzo odporne, a płuca mają przystosowane do tego rodzaju warunków. Jedno jest pewne - kiedy zmagają się z potencjalnym zagrożeniem, stają się nieobliczalne i warto wówczas zejść im z drogi, gdyż stanowią same w sobie silną i niezłomną rasę (oczywiście zdarzają się przypadki, w których to Meduza nie jest w stanie się sama obronić, jednak tyczy się to przeważnie bardzo młodych i niedoświadczonych reprezentantek gatunku). Większość Meduz przywykła do niecodziennych i trudnych warunków życiowych. Co więcej, potrafią formować przyrodę oraz dbają o faunę i florę, przez co żyją w dobrych stosunkach z Maie i Driadami.

| Odżywianie =

brak informacji

| Rozmnażanie =

brak informacji

| Śmierć =

Można je zabić poprzez odcięcie głowy specjalnym narzędziem (głównie toporem) i tylko wtedy, gdy przybierają naturalną postać, bowiem potrafią modyfikować swój wygląd, wybierając którąś ze swoich ludzkich form. Wówczas są to kobiety o nieskazitelnej urodzie- tak piękne, że potrafią uwieść niemal każdego mężczyznę. Nie można zapomnieć o tym, że Meduzy potrafią też przeistoczyć się w węże, ich wielkość jest już zależna od wieku konkretnej.

| Cechy =
;Mowa węży
;Przemiana w człowieka i węża
;Agresja, czasem choroba psychiczna
;Regeneracja
}}

@@ Linia 25: / Linia 25: @@
 Jeziora i bagna
+|
-[[File: Rasa_eugona.jpg | 400px ]]
+[[File: Rasa_eugony.jpg| 400px ]]
 }}

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-{{Specyfikacja rasy | Eugony/Meduzy | Naturianie | 500 | 15 - 450 | Mowa węży
+{{Specyfikacja rasy | Eugony| Naturianie | 500 | 15 - 450 | Mowa węży
 Przemiana w człowieka i węża
@@ Linia 33: / Linia 33: @@
 W ludzkiej postaci eugony różnią się od siebie tak, jak bywa to u ludzi - jedne są smukłe, inne muskularne, lecz większość z nich to urodziwe kobiety i mężczyźni. Czasami można w ich wyglądzie dostrzec gadzie elementy, takie jak pionowe źrenice czy łuski pokrywające część skóry. Zazwyczaj jednak w tej formie niczym nie różnią się od innych przedstawicieli Alaranii.
-W formie hybrydy, która jest ich naturalną, wszystkie eugony łączy kilka wspólnych cech. Od brzucha lub podbrzusza, obejmując biodra, zaczyna się ich długi, wężowy ogon, osiągający w zależności od osobnika nawet kilkanaście metrów długości. Grube łuski na ogonie, poza funkcją ochronną służą ozdobie, mieniąc się różnymi kolorami i tworząc tym samym wielobarwne wzory. Oczywiście część z nich koncentruje się wokół barw kamuflujących, ułatwiających meduzie wtopienie się w krajobraz bagna lub lasu.
+W formie hybrydy, która jest ich naturalną, wszystkie eugony łączy kilka wspólnych cech. Od brzucha lub podbrzusza, obejmując biodra, zaczyna się ich długi, wężowy ogon, osiągający w zależności od osobnika nawet kilkanaście metrów długości. Grube łuski na ogonie, poza funkcją ochronną służą ozdobie, mieniąc się różnymi kolorami i tworząc tym samym wielobarwne wzory. Oczywiście część z nich koncentruje się wokół barw kamuflujących, ułatwiających eugonie wtopienie się w krajobraz bagna lub lasu.
 Górna część ciała eugon to zawsze ciało w mniej lub bardziej oczywistej formie ludzkie. Tym co odróżnia je od ludzi są łuski na części skóry, pionowe źrenice, węże zamiast włosów (co jest częste, ale nie jest regułą) oraz długi, szpiczasty język. Ich twarz często krzywi się w przerażających grymasach, a nienawistne spojrzenia i gadzie cechy sprawiają, że ludzie uważają je za szkaradne potwory.
-Pod postacią węży reprezentują one typowe, choć najczęściej bardzo duże osobniki. Ich barwa zależy od cech i charakteru danej eugony. Większość z nich zachowuje świadomość również pod tą postacią, chociaż charakter niektórych meduz diametralnie się zmienia podczas przemiany, przez co potrafią stać się agresywne i niebezpieczne.
+Pod postacią węży reprezentują one typowe, choć najczęściej bardzo duże osobniki. Ich barwa zależy od cech i charakteru danej eugony. Większość z nich zachowuje świadomość również pod tą postacią, chociaż charakter niektórych eugon diametralnie się zmienia podczas przemiany, przez co potrafią stać się agresywne i niebezpieczne.
 Choć eugony samych siebie nie określiłby jako brzydkie, ich dzikość i odmienność powoduje, że ludzie często uważają je za odrażające i straszne. Z tego powodu część z nich ma problem z zaakceptowaniem samych siebie, co w połączeniu z odrzuceniem przez społeczeństwo oraz samotniczym trybem życia prowadzi czasami do  poważnych zaburzeń psychicznych.
@@ Linia 42: / Linia 42: @@
 | Pochodzenie =
-Eugony istnieją na ziemi od tak dawna, że ich pochodzenie owiane jest tajemnicą. Od lat co jakiś czas ku przerażeniu wieśniaków z bagien i moczarów wypełzało stworzenie będące połączeniem kobiety i węża. Rzadziej zdarzało się trafić na męskich przedstawicieli tego gatunku. W końcu wśród ludzi zaczęto szeptać o grzesznicach, które po śmierci powracały jako węże lub o niechcianych dzieciach, którymi zaopiekowały się w lesie żmije, dając im swój ogon i możliwość przemiany. Same eugony wierzą, że są starożytną rasą stworzoną przez Matkę Naturę i to jej poprzysięgły posłuszeństwo. Według ich podań pewnego dnia wąż zakochał się w ludzkiej kobiecie i pragnąc zbliżyć się do niej, zaczął błagać Prasmoka o nowe ciało. Matka Natura słysząc te prośby zlitowała się nad wężem i dała mu tors oraz głowę mężczyzny. Zachowała jednak ogon ku przestrodze - by nigdy nie zapomniał, że jest naturianinem. Meduzy, jak określa eugony część ludzi, niechętnie rozmawiają jednak o swoim pochodzeniu, przez co mity dotyczące ich narodzin nadal są spowite mgłą niewiadomej.
+Eugony istnieją na ziemi od tak dawna, że ich pochodzenie owiane jest tajemnicą. Od lat co jakiś czas ku przerażeniu wieśniaków z bagien i moczarów wypełzało stworzenie będące połączeniem kobiety i węża. Rzadziej zdarzało się trafić na męskich przedstawicieli tego gatunku. W końcu wśród ludzi zaczęto szeptać o grzesznicach, które po śmierci powracały jako węże lub o niechcianych dzieciach, którymi zaopiekowały się w lesie żmije, dając im swój ogon i możliwość przemiany. Same eugony wierzą, że są starożytną rasą stworzoną przez Matkę Naturę i to jej poprzysięgły posłuszeństwo. Według ich podań pewnego dnia wąż zakochał się w ludzkiej kobiecie i pragnąc zbliżyć się do niej, zaczął błagać Prasmoka o nowe ciało. Matka Natura słysząc te prośby zlitowała się nad wężem i dała mu tors oraz głowę mężczyzny. Zachowała jednak ogon ku przestrodze - by nigdy nie zapomniał, że jest naturianinem. Eugony niechętnie rozmawiają jednak o swoim pochodzeniu, przez co mity dotyczące ich narodzin nadal są spowite mgłą niewiadomej.
 | Kultura =
-Eugony są tak różne jak kolory tęczy - jedne spokojne i przyjazne, inne zamknięte w sobie, jeszcze inne wyniosłe, nieufne i agresywne wobec ludzi. Tych ostatnich jest zdecydowanie najwięcej. Wszystkie meduzy łączy jednak silna więź z naturą. Szanują ją, dbają o nią i nie pozwalają jej niszczyć. Część z eugon jest zagubiona we własnych ciałach - odczuwa odrazę do swojej szkaradnej, hybrydowej formy. W ludzkiej postaci często są łagodnymi owieczkami, zaś gdy tylko przywdzieją łuski stają się krwiożercze i bezwzględne. Wiele z nich jednak akceptuje siebie, rozumiejąc, że bycie meduzą to tylko kolejny sposób na dumne obnoszenie po świecie dzieła Matki Natury.
+Eugony są tak różne jak kolory tęczy - jedne spokojne i przyjazne, inne zamknięte w sobie, jeszcze inne wyniosłe, nieufne i agresywne wobec ludzi. Tych ostatnich jest zdecydowanie najwięcej. Wszystkie eugony łączy jednak silna więź z naturą. Szanują ją, dbają o nią i nie pozwalają jej niszczyć. Część z eugon jest zagubiona we własnych ciałach - odczuwa odrazę do swojej szkaradnej, hybrydowej formy. W ludzkiej postaci często są łagodnymi owieczkami, zaś gdy tylko przywdzieją łuski stają się krwiożercze i bezwzględne. Wiele z nich jednak akceptuje siebie, rozumiejąc, że bycie eugoną to tylko kolejny sposób na dumne obnoszenie po świecie dzieła Matki Natury.
-Za siedliska wybierają najczęściej tereny silnie związane z naturą - góry, bagna, lasy lub pustynie. W otoczeniu przyrody czują się znacznie lepiej, choć jest również garść meduz, które dobrze odnalazły się w miastach, pod warunkiem, że otoczenie je zaakceptowało.
+Za siedliska wybierają najczęściej tereny silnie związane z naturą - góry, bagna, lasy lub pustynie. W otoczeniu przyrody czują się znacznie lepiej, choć jest również garść eugon, które dobrze odnalazły się w miastach, pod warunkiem, że otoczenie je zaakceptowało.
 Pół ludzie pół węże to istoty z reguły samotnicze. Choć większość z nich nie stroni od przedstawicieli innych gatunków, rzadko można spotkać dwie eugony podróżujące razem. Skrywają swoje emocje, a dotarcie do nich trwa na tyle długo, że rzadko kiedy decydują się zakładać rodziny. Nie mogą z resztą liczyć na potomstwo, jako że są niemal całkowicie bezpłodne. Mimo to potrafią wejść w związek, jeśli naprawdę będą tego chciały.
-Większość meduz jest skupiona na przetrwaniu, a instynkt walki i ucieczki jest u nich silnie rozwinięty. Niektóre potrafią zakopać się pod ziemię w chwilach największego stresu i w ułamku sekundy zniknąć prześladowcy w chmurze roztaczającego się pyłu. Potrafią również wezwać na pomoc węże, z którymi komunikują się telepatycznie lub przy pomocy głośnego, przeszywającego uszy syku.
+Większość eugon jest skupiona na przetrwaniu, a instynkt walki i ucieczki jest u nich silnie rozwinięty. Niektóre potrafią zakopać się pod ziemię w chwilach największego stresu i w ułamku sekundy zniknąć prześladowcy w chmurze roztaczającego się pyłu. Potrafią również wezwać na pomoc węże, z którymi komunikują się telepatycznie lub przy pomocy głośnego, przeszywającego uszy syku.
-Wiele eugon ma silne poczucie sprawiedliwości, być może ze względu na to, jak traktują ich napotkani ludzie. W związku z tym niektóre z nich, gdy zobaczą krzywdę wyrządzaną dzieciom lub okrucieństwo wobec kobiet, potrafią zaatakować oprawcę z brutalnością i bezwzględnością. Rzadko kiedy stają w obronie mężczyzn. Potrafią spełnić prośbę o wymierzenie sprawiedliwości, rzucając na sprawcę klątwę, pozbawiając majątku lub wymierzając karę śmierci. Czasami, zwłaszcza w przypadku dzieci, ograniczają się do nastraszenia i słownego upomnienia. Meduzy mogą zdziałać wiele dobrego względem innych istot, pod warunkiem, że te traktują je z szacunkiem, nie wywyższają się lub pełnią dobroczynną posługę. Wobec zbrodniarzy i osób, które je skrzywdziły są bezlitosne i bezkompromisowe, nawet jeżeli ci okażą skruchę. Z tego względu nie uważa się ich za istoty dobre, same również o sobie tak nie myślą. Nikt jednak nie podważa ich poczucia sprawiedliwości i skuteczności w jej wymierzaniu. Zdecydowanie częściej spotyka się jednak meduzy nie ingerujące w życie innych ras.
+Wiele eugon ma silne poczucie sprawiedliwości, być może ze względu na to, jak traktują ich napotkani ludzie. W związku z tym niektóre z nich, gdy zobaczą krzywdę wyrządzaną dzieciom lub okrucieństwo wobec kobiet, potrafią zaatakować oprawcę z brutalnością i bezwzględnością. Rzadko kiedy stają w obronie mężczyzn. Potrafią spełnić prośbę o wymierzenie sprawiedliwości, rzucając na sprawcę klątwę, pozbawiając majątku lub wymierzając karę śmierci. Czasami, zwłaszcza w przypadku dzieci, ograniczają się do nastraszenia i słownego upomnienia. Eugony mogą zdziałać wiele dobrego względem innych istot, pod warunkiem, że te traktują je z szacunkiem, nie wywyższają się lub pełnią dobroczynną posługę. Wobec zbrodniarzy i osób, które je skrzywdziły są bezlitosne i bezkompromisowe, nawet jeżeli ci okażą skruchę. Z tego względu nie uważa się ich za istoty dobre, same również o sobie tak nie myślą. Nikt jednak nie podważa ich poczucia sprawiedliwości i skuteczności w jej wymierzaniu. Zdecydowanie częściej spotyka się jednak eugony nie ingerujące w życie innych ras.
@@ Linia 65: / Linia 65: @@
 | Rozmnażanie =
-Eugony w dużej mierze są bezpłodne. Naprawdę z cudem graniczy odnalezienie takiej, która byłaby w stanie wydać na świat potomstwo. Mówi się, że jest to kolejna kara dla grzesznych kobiet i ochrona przed złem, które mogłoby się plenić. Tego nie można być pewnym. Tak głoszą legendy. Pewnym za to można być tego, że jest to uwarunkowane genetycznie, a jednak nawet w genach czasem nastąpi jakiś błąd, zmiana - i wtedy na świat przychodzi meduza płodna. Jest to u nich tak samo rzadkie, jak u ludzi bezpłodność. Brzemienną wybrankę darzy się ogromnym szacunkiem, a podniesienie na nią ręki jest traktowane jak wypowiedzenie wojny. Jednak, jako, że jest to rzadkość, wiele eugon wspomaga się magią, gdy pragnie zajść w ciążę. Czasem się udaje.
+Eugony w dużej mierze są bezpłodne. Naprawdę z cudem graniczy odnalezienie takiej, która byłaby w stanie wydać na świat potomstwo. Mówi się, że jest to kolejna kara dla grzesznych kobiet i ochrona przed złem, które mogłoby się plenić. Tego nie można być pewnym. Tak głoszą legendy. Pewnym za to można być tego, że jest to uwarunkowane genetycznie, a jednak nawet w genach czasem nastąpi jakiś błąd, zmiana - i wtedy na świat przychodzi eugona płodna. Jest to u nich tak samo rzadkie, jak u ludzi bezpłodność. Brzemienną wybrankę darzy się ogromnym szacunkiem, a podniesienie na nią ręki jest traktowane jak wypowiedzenie wojny. Jednak, jako, że jest to rzadkość, wiele eugon wspomaga się magią, gdy pragnie zajść w ciążę. Czasem się udaje.
 Męskie eugony to zjawisko bardzo rzadko spotykane, a jednak widuje się również i ich. Ze względu na ich małą liczebność, wszyscy są zdolni do uczynienia kobiety brzemienną.
-Eugony są w stanie posiadać potomstwo wyłącznie z przedstawicielami własnej rasy oraz ludźmi. Rozmnażanie odbywa się wyłącznie w postaci ludzkiej, natomiast sam poród w postaci hybrydy, więc ich dzieci przychodzą na świat skryte w dużym jaju o grubej skorupce, które chroni rozwijający się płód przed niebezpiecznym środowiskiem. Matka otacza je troskliwą opieką i w tym okresie staje się dosyć agresywna wobec obcych. Po wykluciu mała eugona jest wychowywana najczęściej przez matkę, choć zdarzają się również przypadki porzucenia dziecka na bagnach lub w górach. Ze względu na twardy charakter większość porzuconych meduz radzi sobie sama.
+Eugony są w stanie posiadać potomstwo wyłącznie z przedstawicielami własnej rasy oraz ludźmi. Rozmnażanie odbywa się wyłącznie w postaci ludzkiej, natomiast sam poród w postaci hybrydy, więc ich dzieci przychodzą na świat skryte w dużym jaju o grubej skorupce, które chroni rozwijający się płód przed niebezpiecznym środowiskiem. Matka otacza je troskliwą opieką i w tym okresie staje się dosyć agresywna wobec obcych. Po wykluciu mała eugona jest wychowywana najczęściej przez matkę, choć zdarzają się również przypadki porzucenia dziecka na bagnach lub w górach. Ze względu na twardy charakter większość porzuconych eugon radzi sobie sama.
 | Śmierć =

@@ Linia 21: / Linia 21: @@
 "Odporne" |
-Jeziora
+Jeziora i bagna
 }}

@@ Linia 81: / Linia 81: @@
 ;Agresja, czasem choroba psychiczna
 ;Regeneracja
 }}

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-{{Specyfikacja rasy | Eugony | Naturianie | brak informacji | brak informacji | Mowa węży
+{{Specyfikacja rasy | Eugony/Meduzy | Naturianie | 500 | 15 - 450 | Mowa węży
 Przemiana w człowieka i węża
@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 Czasem choroba psychiczna
-Regeneracja | "Silne"
+Regeneracja
 "Barbarzyńskie"
@@ Linia 29: / Linia 31: @@
 {{Opis rasy | Wygląd =
-Kobiety-węże, nazywane Eugonami lub rzadziej Meduzami. Ich wygląd często jest upiorny, znaczna część Eugon odpycha swoją aparycją, nie ma w sobie grama wdzięku, a z dużych oczu bucha wściekłość. Z głowy wyrastają im węże, zaś od pasa w dół ciągnie się okazały ogon, śliski i nieprzyjemny w dotyku, zaś ich skóra na całym ciele jest twarda i chropowata, toteż ciężko je zranić ostrym narzędziem. Wysokie, raczej szczupłe, z delikatnie zaokrąglonymi biodrami i bardzo długim spiczastym językiem (odpowiednio, jak u węży).
+W ludzkiej postaci eugony różnią się od siebie tak, jak bywa to u ludzi - jedne są smukłe, inne muskularne, lecz większość z nich to urodziwe kobiety i mężczyźni. Czasami można w ich wyglądzie dostrzec gadzie elementy, takie jak pionowe źrenice czy łuski pokrywające część skóry. Zazwyczaj jednak w tej formie niczym nie różnią się od innych przedstawicieli Alaranii.
 | Pochodzenie =
-Niewiele wiadomo na temat ich pochodzenia. Mówi się o pewnej legendzie, w myśl której zrodziły się z bagniska bądź mulistego jeziora. Według niektórych teorii ich skrzyżowania z wężem nie da się racjonalnie wyjaśnić, zaś inne wspominają o klątwie na grzesznicach, które zostały uwięzione w ciele węża - ma to być dla nich formą pokuty, ale jaka jest prawda, tego nie wie nikt.
+Eugony istnieją na ziemi od tak dawna, że ich pochodzenie owiane jest tajemnicą. Od lat co jakiś czas ku przerażeniu wieśniaków z bagien i moczarów wypełzało stworzenie będące połączeniem kobiety i węża. Rzadziej zdarzało się trafić na męskich przedstawicieli tego gatunku. W końcu wśród ludzi zaczęto szeptać o grzesznicach, które po śmierci powracały jako węże lub o niechcianych dzieciach, którymi zaopiekowały się w lesie żmije, dając im swój ogon i możliwość przemiany. Same eugony wierzą, że są starożytną rasą stworzoną przez Matkę Naturę i to jej poprzysięgły posłuszeństwo. Według ich podań pewnego dnia wąż zakochał się w ludzkiej kobiecie i pragnąc zbliżyć się do niej, zaczął błagać Prasmoka o nowe ciało. Matka Natura słysząc te prośby zlitowała się nad wężem i dała mu tors oraz głowę mężczyzny. Zachowała jednak ogon ku przestrodze - by nigdy nie zapomniał, że jest naturianinem. Meduzy, jak określa eugony część ludzi, niechętnie rozmawiają jednak o swoim pochodzeniu, przez co mity dotyczące ich narodzin nadal są spowite mgłą niewiadomej.
 | Kultura =
-Kiedy znajdują się w niebezpieczeństwie, zazwyczaj wzywają na ratunek węże, z którymi potrafią się komunikować telepatycznie, a także porozumiewać się w ich języku. Czynią to za pomocą charakterystycznego, głośnego syczenia, co może trwać nawet kilka minut.
+Eugony są tak różne jak kolory tęczy - jedne spokojne i przyjazne, inne zamknięte w sobie, jeszcze inne wyniosłe, nieufne i agresywne wobec ludzi. Tych ostatnich jest zdecydowanie najwięcej. Wszystkie meduzy łączy jednak silna więź z naturą. Szanują ją, dbają o nią i nie pozwalają jej niszczyć. Część z eugon jest zagubiona we własnych ciałach - odczuwa odrazę do swojej szkaradnej, hybrydowej formy. W ludzkiej postaci często są łagodnymi owieczkami, zaś gdy tylko przywdzieją łuski stają się krwiożercze i bezwzględne. Wiele z nich jednak akceptuje siebie, rozumiejąc, że bycie meduzą to tylko kolejny sposób na dumne obnoszenie po świecie dzieła Matki Natury.
-Za siedliska wybierają naprawdę różne miejsca, od terenów wodnych, górzystych, aż po te zalesione czy pustynne. Istnieją Meduzy mniej ucywilizowane, stroniące od ludzi, nienawistnie nastawione względem otoczenia i wszelkich przejawów życia - takie osobniczki żywią się ludzkim mięsem, ale posilanie się tego rodzaju strawą nie jest warunkiem koniecznym do przeżycia. Te bardziej ucywilizowane najczęściej pomagają ludziom, wysłuchują ich skarg, zażaleń i próśb. Wymierzają także kary zbrodniarzom, szczególnie mordercom, złodziejom i mężczyznom, którzy dopuścili się haniebnego uczynku na kobiecie - wtedy prawie zawsze rzucają klątwę albo pozbawiają życia (w wyjątkowych sytuacjach nawet samym spojrzeniem), majątku, i tak dalej. Niekiedy mszczą się również na dzieciach źle odnoszących się do osób starszych, udzielają jednak słownego upomnienia i nakazują natychmiastową poprawę. Meduzy mogą zdziałać wiele dobrego względem istot, pod warunkiem, że te traktują innych z szacunkiem, nie wywyższają się lub pełnią dobroczynną posługę. Zwykle są bezkompromisowe względem zbrodniarzy, nawet jeżeli okażą skruchę. Trudno powiedzieć, czy są w ogóle zdolne do wyższych uczuć, z natury pomagają innym - jeśli w ogóle - z poczucia obowiązku, nie kierują się współczuciem, choć zdarzają się wyjątki.
+Wiele eugon ma silne poczucie sprawiedliwości, być może ze względu na to, jak traktują ich napotkani ludzie. W związku z tym niektóre z nich, gdy zobaczą krzywdę wyrządzaną dzieciom lub okrucieństwo wobec kobiet, potrafią zaatakować oprawcę z brutalnością i bezwzględnością. Rzadko kiedy stają w obronie mężczyzn. Potrafią spełnić prośbę o wymierzenie sprawiedliwości, rzucając na sprawcę klątwę, pozbawiając majątku lub wymierzając karę śmierci. Czasami, zwłaszcza w przypadku dzieci, ograniczają się do nastraszenia i słownego upomnienia. Meduzy mogą zdziałać wiele dobrego względem innych istot, pod warunkiem, że te traktują je z szacunkiem, nie wywyższają się lub pełnią dobroczynną posługę. Wobec zbrodniarzy i osób, które je skrzywdziły są bezlitosne i bezkompromisowe, nawet jeżeli ci okażą skruchę. Z tego względu nie uważa się ich za istoty dobre, same również o sobie tak nie myślą. Nikt jednak nie podważa ich poczucia sprawiedliwości i skuteczności w jej wymierzaniu. Zdecydowanie częściej spotyka się jednak meduzy nie ingerujące w życie innych ras.
 | Odżywianie =
-brak informacji
+Eugony nie muszą szczególnie się troszczyć o regularne posiłki, a to dlatego, że zazwyczaj konsumują na raz dużą ilość jedzenia, która potem wystarcza im na kilka dni. Zwykle, do kilku godzin po posiłku są nieco ociężałe, przez co też bardziej podatne na atak. Z tego względu zwykle odżywiają się w samotności, przebywając w tym czasie w bezpiecznym miejscu. Jedzą głównie mięso. Żywe stworzenia wszelakiej maści - od ryb (najczęściej) i gryzoni, po sarny a nawet ludzi. To ostatnie jednak widzi się najrzadziej, ponieważ zwykle ludzkim mięsem żywią się bardziej agresywne i nienawistne wobec innych przejawów życia przedstawicielki tejże rasy.
 | Rozmnażanie =
-brak informacji
+Eugony są w stanie posiadać potomstwo wyłącznie z przedstawicielami własnej rasy oraz ludźmi. Rozmnażanie odbywa się wyłącznie w postaci ludzkiej, natomiast sam poród w postaci hybrydy, więc ich dzieci przychodzą na świat skryte w dużym jaju o grubej skorupce, które chroni rozwijający się płód przed niebezpiecznym środowiskiem. Matka otacza je troskliwą opieką i w tym okresie staje się dosyć agresywna wobec obcych. Po wykluciu mała eugona jest wychowywana najczęściej przez matkę, choć zdarzają się również przypadki porzucenia dziecka na bagnach lub w górach. Ze względu na twardy charakter większość porzuconych meduz radzi sobie sama.
 | Śmierć =
-Można je zabić poprzez odcięcie głowy specjalnym narzędziem (głównie toporem) i tylko wtedy, gdy przybierają naturalną postać, bowiem potrafią modyfikować swój wygląd, wybierając którąś ze swoich ludzkich form. Wówczas są to kobiety o nieskazitelnej urodzie- tak piękne, że potrafią uwieść niemal każdego mężczyznę. Nie można zapomnieć o tym, że Meduzy potrafią też przeistoczyć się w węże, ich wielkość jest już zależna od wieku konkretnej.
+Tak jak każdej innej istocie, również eugonie można zadać poważne rany. Choć ich skórę chroni gruba łuska, a w razie niebezpieczeństwa mogą zakopać się pod ziemię lub przemienione w węża uciec, jeżeli zrani się je wystarczająco głęboko, będą krwawić. Najskuteczniejszym sposobem na zabicie eugony jest dekapitacja, jednak pomysłowa ludzkość odkryła już kilka innych, takich jak przebicie serca czy spalenie. Tak poważnych obrażeń nawet szybka regeneracja nie jest w stanie zniwelować. Nie niepokojone jednak eugony potrafią dożyć sędziwego wieku, choć ze względu na swój wygląd i budzącą się w nich agresję, rzadko kiedy umierają ze starości.