Jagrys turmalinowy - Historia wersji

Niara o 13:06, 11 lis 2022

2022-11-11T13:06:42Z

Malfo o 18:25, 10 lis 2022

2022-11-10T18:25:18Z

Malfo o 15:49, 10 lis 2022

2022-11-10T15:49:38Z

Malfo: Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Jagrys turmalinowy | Kotowate| Neutralne| Mięso/Minerało/Magiożerne| Nizina Arkadyjska, Szczyty Fellarionu, Ostępy | Nieznana | Fi..."

2022-11-10T15:48:25Z

Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Jagrys turmalinowy | Kotowate| Neutralne| Mięso/Minerało/Magiożerne| Nizina Arkadyjska, Szczyty Fellarionu, Ostępy | Nieznana | Fi..."

Nowa strona

{{Specyfikacja bestii | Jagrys turmalinowy | Kotowate| Neutralne| Mięso/Minerało/Magiożerne| [[Nizina Arkadyjska]], [[Szczyty Fellarionu]],
Ostępy | Nieznana
|
[[File: Bestia_irbis_thargornski.jpg]]
}}

{{Opis bestii | Wygląd =
To olbrzymie zwierzę na pierwszy rzut oka przypomina lwa, któremu ktoś dla hecy przyprawił kilka rogów z tyłu głowy i jeden kręty na czole. Prawda jest jednak odmienna - jagrys turmalinowy wywodzi się z izolowanej populacji [[Niziny Arkadyjskie|arkadyjskich]] jaguarów, a podobieństwo do króla zwierząt powstało przez przypadek. Koty te dorastają przynajmniej do rozmiarów i wagi przeciętnego tura, a wśród górali ze Szczytów Fellarionu chodzą legendy o kotach ogromnych niczym [[Mamut włochaty|mamut włochaty]]. Zarówno kotki, jak i kocury szczycą się bujnymi czuprynami, przypominającymi grzywy kuzynów z Południa oraz rogowymi wyrostkami, które są przekształconymi wibrysami. Wykrywają one drobinki magii w powietrzu, a u populacji górskich także niesione przez wiatr ślady minerałów, którymi te zwierzęta się żywią. Umaszczenie jagrysów jest jednolite, granatowo-fioletowe, przypominające barwę turmalinu. Jedynym akcentem wyróżniającym się na tym tle stały się nieregularne wzory w kształcie błyskawic, zdobiące ich futro. Nie istnieją dwa koty o takim samym wzorze.

| Odżywianie=
Zwierzę to skutecznie unika wszelkich kontaktów z humanoidami. Najprawdopodobniej żyje w stadach - tak, jak lwy, do których się upodobniło z wygladu. Nie stwierdzono, by jakkolwiek zagrażało ludziom czy Nordom, a niektórzy uczeni twierdzą, iż trzyma ono w ryzach populacje niektórych potworów. Zgłębienie tajników behawioru jagrysa pozostawiono przyszłym pokoleniom lub przybyszom z dalej położonych krain.

| Zachowanie =
Irbis zwyczajny jest wrogo i nieufnie nastawiony do ludzi, unikając ich za wszelką cenę, w razie wątpliwości uciekając, a w stanie zagrożenia atakując. W porównaniu do niego, Irbis Thargornski zachowuje się jak udomowione kocię. Ten wielki, drapieżny kot na widok człowieka przybiega w podskokach, co na szczęście dla niego sprawia, że większość z nich ucieka. Jeśli jednak dać mu szansę, ta śnieżna pantera obali się na grzbiet, domagając pieszczot, pociągnie żartobliwie za nogawkę (przewracając dorosłego człowieka), czy skoczy na niego w ramach zabawy, co akurat może grozić poważnymi obrażeniami. Nie ma w nim jednak za grosz zwątpienia, co znacznie przyczyniło się do wybicia tej rasy, którą tak łatwo podejść, a która jest tak ceniona ze względu na swoje futro.

| Informacje dodatkowe=
Jagrys turmalinowy prowadzi skryty tryb życia, z reguły pod osłoną nocy bądź w gęstwinie pierwotnej puszczy lub wśród niedostępnych górskich szczytów, toteż nie wchodził dotychczas w głębsze interakcje z cywilizacjami humanoidów. Czasami ktoś znajduje rogi wibrysowe porzucone w naturalny sposób lub te, które odpadły w czasie walki. Społeczności podgórskie wykorzystują je do poszukiwania złóż kruszców szlachetnych bądź pokładów węgla (jak różdżki radiestetów), natomiast rododendrońscy uczeni otrzymują z nich pył, wzmacniający pancerze zbrojnych, straży pałacowej i łowców potworów. Nanosi się go na gotowe wyroby, a potem polewa alkoholem. Zabezpieczone w ten sposób elementy zbroi czy tarcze lśnią lekką, turmalinową poświatą oraz wykazują zwiększoną wytrzymałość na ataki magiczne.
}}

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 Ostępy | Nieznana
+|
-[[File: Bestia_irbis_thargornski.jpg]]
+[[File: Bestia_jagrys_turmalinowy.jpg]]
 }}

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 | Odżywianie=
-Kot ten -poza mięsem upolowanych ofiar- a z racji słusznych rozmiarów i masy jest w stanie polować nawet na dojrzałe samce bydła, trąbowce czy nawet młodociane ajagary (link) tudzież inne smokowate. Z tego względu postuluje się, iż prawdopodobnie jako jedyny jaguar jagrys jest w stanie stworzyć trwałe stado, a więc nawiązywać więzi społeczne między tworzącymi je pobratymcami. Zwierzęta te trawią także miód i niektóre rośliny, takie jak owoce magnolii truchelnicy (link) czy pierwiosnki Niary (link). Obydwie wyżej wymienione pomagają kotom we wchłanianiu magii  i przekształcaniu minerałów na energię potrzebną do życia. Jagrysy czerpią siły witalne również z magicznych wiatrów, które wychwytują z powietrza za pomocą zmienionych w rogowe wyrostki wibrysów na głowie, a populacje bytujące w górach chłoną moc minerałów najprawdopodobniej poprzez dotykanie ich wyrostkiem na czole. Z tego powodu zwane są kociorożcami przez miejscowych górali.
+Kot ten -poza mięsem upolowanych ofiar- a z racji słusznych rozmiarów i masy jest w stanie polować nawet na dojrzałe samce bydła, trąbowce czy nawet młodociane Ajagar [[Arkadyjski|ajagary]] tudzież inne smokowate. Z tego względu postuluje się, iż prawdopodobnie jako jedyny jaguar jagrys jest w stanie stworzyć trwałe stado, a więc nawiązywać więzi społeczne między tworzącymi je pobratymcami. Zwierzęta te trawią także miód i niektóre rośliny, takie jak owoce [[Magnolia truchelnica|magnolii truchelnicy]] czy [[Pierwiosnek Niary|pierwiosnki Niary]]. Obydwie wyżej wymienione pomagają kotom we wchłanianiu magii  i przekształcaniu minerałów na energię potrzebną do życia. Jagrysy czerpią siły witalne również z magicznych wiatrów, które wychwytują z powietrza za pomocą zmienionych w rogowe wyrostki wibrysów na głowie, a populacje bytujące w górach chłoną moc minerałów najprawdopodobniej poprzez dotykanie ich wyrostkiem na czole. Z tego powodu zwane są kociorożcami przez miejscowych górali.
 | Zachowanie =
-Zwierzę to skutecznie unika wszelkich kontaktów z humanoidami. Najprawdopodobniej żyje w stadach - tak, jak lwy, do których suię upodobniło z wygladu. Nie stwierdzono, by jakkolwiek zagrażało ludziom czy Nordom, a niektórzy uczeni twierdzą, iż trzyma ono w ryzach populacje niektórych potworów. Zgłębienie tajników behawioru jagrysa pozostawiono przyszłym pokoleniom lub przybyszom z dalej położonych krain.
+Zwierzę to skutecznie unika wszelkich kontaktów z humanoidami. Najprawdopodobniej żyje w stadach - tak, jak lwy, do których się upodobniło z wygladu. Nie stwierdzono, by jakkolwiek zagrażało ludziom czy Nordom, a niektórzy uczeni twierdzą, iż trzyma ono w ryzach populacje niektórych potworów. Zgłębienie tajników behawioru jagrysa pozostawiono przyszłym pokoleniom lub przybyszom z dalej położonych krain.
 | Informacje dodatkowe=
 Jagrys turmalinowy prowadzi skryty tryb życia, z reguły pod osłoną nocy bądź w gęstwinie pierwotnej puszczy lub wśród niedostępnych górskich szczytów, toteż nie wchodził dotychczas w głębsze interakcje z cywilizacjami humanoidów. Czasami ktoś znajduje rogi wibrysowe porzucone w naturalny sposób lub te, które odpadły w czasie walki. Społeczności podgórskie wykorzystują je do poszukiwania złóż kruszców szlachetnych bądź pokładów węgla (jak różdżki radiestetów), natomiast rododendrońscy uczeni otrzymują z nich pył, wzmacniający pancerze zbrojnych, straży pałacowej i łowców potworów. Nanosi się go na gotowe wyroby, a potem polewa alkoholem. Zabezpieczone w ten sposób elementy zbroi czy tarcze lśnią lekką, turmalinową poświatą oraz wykazują zwiększoną wytrzymałość na ataki magiczne.
 }}