Niara: Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Karaczaniec Złotoszpony | Pająki| Przyjazne | Mięsożerne/Samożywne|Alarania | Wysoka | File: Karaczaniec_zlotoszpony.jpg }} {{Opis..."

2020-06-21T17:52:18Z

Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Karaczaniec Złotoszpony | Pająki| Przyjazne | Mięsożerne/Samożywne|Alarania | Wysoka | File: Karaczaniec_zlotoszpony.jpg }} {{Opis..."

Nowa strona

{{Specyfikacja bestii | Karaczaniec Złotoszpony | Pająki| Przyjazne | Mięsożerne/Samożywne|[[Alarania]] | Wysoka
|
[[File: Karaczaniec_zlotoszpony.jpg]]
}}

{{Opis bestii | Wygląd =
Temu barwnemu przedstawicielowi pająków kwietników, osiągającemu zwykle rozmiary tygrzyka paskowanego lub niewielkiego ptasznika, nadano znaczącą nazwę karaczańca złotoszponego, a gminna wieść określa go także mrówczarzem towarzyskim. Zwierzę to, w przeciwieństwie do reszty pająków, nie odznacza się dymorfizmem płciowym, zarówno samce, jak i samice osiągają takie same rozmiary. Najczęściej kwietnik ten przybiera barwy tego, na czym z reguły przesiaduje, a więc od bieli przez kremy, kość słoniową, żółcie, pomarańcze, róże i czerwienie, niekiedy także błękity, zielenie czy fiolety po grafit, granat, a nawet czerń. Trafiają się także osobniki łaciate niczym krowa oraz pstre jak likaon. Końcówki odnóży krocznych, a także aparat gębowy są u tych zwierząt zazwyczaj złote, miedziane lub srebrne. Niektóre osobniki posiadają plamki pośrodku głowotułowia. Wzorki te są zazwyczaj kontrastowe, chociaż zdarzają się jednolite, nawet wtapiające się w główny deseń. W plamach tych, jak również na całej powierzchni pod pancerzykiem żyją w koloniach symbiotyczne mikroglony, dostarczające zwierzęciu tak energii, jak i substancji odżywczych.
| Odżywianie=
Karaczaniec, jak każdy pająk, łowi w swe sieci owady, głównie mrówki czy karaluchy, czym zaskarbił sobie wdzięczność Ararańczyków. Niektóre populacje żywią się także pyłkiem, nektarem, a niekiedy nawet płatkami kwiatów. Zaobserwowano, iż pająk ten lubuje się w miodzie i podchodzi do miejsc, gdzie rozsypano cukier lub rozlano syrop, ale nie zlizuje niczego z powierzchni (w przypadku cukru), czatuje bowiem na mrówki i ulubione karaczany. Poza tym, co normalne u kwietników, zasadza się na owady latające, wdrapując się na kwiaty i czyhając na nieświadomych zagrożenia zapylaczy. Symbiotyczne glony, porastające wnętrze pancerzyka, zapewniają pająkowi dostęp do substancji odżywczych i źródła energii, jednakże zwierz poluje, gdy tylko ma po temu okazję.
| Zachowanie =
Pająk ten należy do kwietników, zwykle więc przesiaduje na kwiatach roślin, czyhając na przelatujących zapylaczy, których następnie atakuje, paraliżuje jadem i wysysa płynną zawartość pancerzyków. Jako jeden z nielicznych gatunków nie prowadzi gierek miłosnych, w których samiec może stać się smakowitym kąskiem dla samicy, zresztą te zwierzęta nie są agresywne względem pobratymców, o ile ci nie próbują ich zabić lub podkraść pożywienia w chudych czasach. Ponadto, mrówczarze towarzyskie zwykły żyć w sporych grupach, zwanych koteriami. Przeciętnie takie stadko liczy do 50 osobników. Pająki te nie stronią od wypadów łowieckich na mrówki czy karaczany, szczególnie lubują się w tych ostatnich.

| Informacje dodatkowe=
Mrówczarz seledynowy stał się symbolem pracowitości na równi ze swoimi ofiarami - mrówkami czy pszczołami. Cierpliwe wyczekiwanie na moment dogodny do ataku, kończącego się zazwyczaj pochwyceniem owada, zaowocowało szacunkiem u humanoidów (głównie elfów i ludzi). W niektórych krajach i regionach gatunek ten jest pod ścisłą ochroną, a jego zabicie sprowadza na nieszczęśnika, który się tego dopuścił bez wyraźnego powodu, surowe kary, wliczając śmierć.

Pająk ten wykazuje szereg form barwnych, w zależności od obszaru występowania i roślin, na kwiatach których przebywa, czatując na owady - zapylacze. Niekiedy w jednym lęgu można obserwować całą feerię kolorów i odcieni tego różnorodnego zwierzęcia. Nic więc dziwnego, iż artyści czy alchemicy nauczyli się pozyskiwać barwniki z pancerzyków chitynowych karaczańca. Mawia się, iż barwienie karalusznikiem to najtrwalsza z metod nadawania koloru płótnom lub tynkowi ścian.

Jest to bodaj jedyny pajęczak, o którym można powiedzieć, iż został oswojony przez humanoidów. Społeczności elfie, ludzkie sioła czy wampirze dworzyszcza chętnie trzymają tego czyściciela plugastwa, zajadłego wroga karaczanów, mrówek i moli. Uzyskiwane są także różnobarwne odmiany pająka, za stadko przedstawicieli niektórych z nich można nabyć solidny, murowany gród z kilkoma wsiami wokoło.

Jak na pajęczaki w ogóle, karaczaniec odznacza się niebywałą inteligencją. Widok tresowanego pajączka, turlającego szklane kulki do kosza lub wrzucającego w otwór orzechy nie należy do rzadkości na targowiskach czy odpustach w Alaranii. Wyjątkowo obdarzone osobniki z powodzeniem zastępują psy czy papugi swoim właścicielom, szczególnie w krajach, gdzie zwierzęta te należą do kategorii nieczystych.

}}

Karaczaniec Złotoszpony - Historia wersji

Niara: Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Karaczaniec Złotoszpony | Pająki| Przyjazne | Mięsożerne/Samożywne|Alarania | Wysoka | File: Karaczaniec_zlotoszpony.jpg }} {{Opis..."