<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Kuchnia%3A_Soral</id>
	<title>Kuchnia: Soral - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Kuchnia%3A_Soral"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Kuchnia:_Soral&amp;action=history"/>
	<updated>2026-06-03T07:34:56Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.34.1</generator>
	<entry>
		<id>https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Kuchnia:_Soral&amp;diff=3189&amp;oldid=prev</id>
		<title>Niara: Utworzono nową stronę &quot;Wulkaniczne wyziewy - błogosławieństwo i przekleństwo Soralu zarazem - oraz bliskość Cieśniny Vareal sprawiły, iż ten kraj powstał i mógł stworzyć niecodzie...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Kuchnia:_Soral&amp;diff=3189&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2021-01-04T20:26:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot;Wulkaniczne wyziewy - błogosławieństwo i przekleństwo Soralu zarazem - oraz bliskość Cieśniny Vareal sprawiły, iż ten kraj powstał i mógł stworzyć niecodzie...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;Wulkaniczne wyziewy - błogosławieństwo i przekleństwo Soralu zarazem - oraz bliskość Cieśniny Vareal sprawiły, iż ten kraj powstał i mógł stworzyć niecodzienne zestawienie tradycji kulinarnych. Mieszkańcy gustują w owocach morza, a na straganach można spotkać rozmaite ich gatunki. Od pospolitych gdzie indziej krewetek zwyczajnych, ich królewskich odpowiedników, które [[Alarianie]] zowią tygrysimi ze względu na pasiaste umaszczenie przypominające wzór futra wielkiego kota, przez langustynki, langusty prawdziwe po olbrzymie kraby i homary. Skorupiaki te podaje się zazwyczaj pieczone lub duszone w białym winie, nierzadkim widokiem jest tzw. róg obfitości, czyli gliniany bądź kamienny garnek w kształcie bydlęcego rogu po brzegi wypełniony wyjętymi prosto z wrzątku skorupiakami w towarzystwie masła lub sosu na bazie kopru i gęsiego smalcu. Również małże znalazły swe miejsce jako strawa Soralczyków, którzy przyrządzają je najczęściej w postaci gęstej zupy z dodatkiem aromatycznych ziół, miejscowego zielonego wina i miodu. Ocean gwarantuje szeroki wybór ryb - te zaś najlepiej smakują pieczone w szafranie bądź polane sosem koperkowym. Szczególnymi względami darzona jest zupa rybna, zwana przez lokalne społeczności ucha. W bulionie z drobnicy, która wpadnie w sieci rybaków (szprotów, śledzi, babek, a nawet cierników) i warzyw duszone są sporej wielkości kawałki prawdziwie królewskich ryb - najczęściej jesiotrów, łososi tudzież halibutów. Jednak nie samym oceanem żyje Soralczyk, a wulkaniczna gleba aż się prosi, by coś w niej posadzić. Uprawia się więc drzewa oliwne, warzywa (cebule, selery, pasternak, różnokolorowe odmiany marchwi), krzewy wawrzynów i oczywiście winorośl. Miejscowy szczep verdero daje zielonkawe, półwytrawne wino -  w sam raz do spożycia z darami oceanu. Jedynym zbożem, które można w tych warunkach uprawiać, jest miejscowy słonolubny dziki ryż. Ziarna tej rośliny mają barwę porównywalną z atramentem wydzielanym przez mątwy, dlatego [[Alarianie]] zowią go niekiedy czarnym ryżem. Mąka zeń otrzymywana służy do wyrobu półprzezroczystego makaronu oraz naru - podpłomyków. Popularne są również cytrusy, głównie limonki i kalamondyny, obydwa krzewy spotykane są niemal wszędzie - nierzadko rosną w donicach wewnątrz domostw. Także aktinidia czerwona, przez [[Alarianie|Alarian]] ze względu na podobieństwo owocu do pewnego ptaka zamieszkującego odległe krainy zwana kiwi, znalazła uznanie w oczach i gustach smakowych Soralczyków. Z owoców wyrabia się sorbety, a także galaretki na bazie wysuszonych na słońcu wodorostów. Popularne są także ptysie, w których krem ma różne kolory - w zależności od owocu użytego do jego wykonania. W regionie hoduje się głównie gęsi i owce. Mięso obydwu gatunków przyrządza się jako pieczeń bądź dusi w aromatycznym, gęstym sosie. Popularny jest też gęsi smalec, stosowany szeroko w kuchni, m.in. jako smarowidło do chleba. Soral słynie z produkcji serów - niezwykle ceniony jest sorago wytwarzany z surowego mleka owczego, a także tahar’ - odpowiednik fety. Dojrzewające sery obtacza się w różnorakich posypkach, by dłużej zachowały świeżość - zazwyczaj jest to mieszanina zmielonych plew ryżowych bądź popiołu drzewnego z oliwą. Ser tak zabezpieczony przed wpływem świata zewnętrznego zwany jest odpowiednio neruch lub rakiss w zależności od użytego składnika, dzięki któremu uzyskuje wytrawny, nieco ostry smak. Na co dzień pija się jogurt z owczego mleka, sok z kalamondyny czy limony oraz zielone wino. Z czarnego ryżu pędzi się natomiast lokalny unikat - nerreis - rodzaj wytrawnego sake o kolorze atramentu. Skisły alkohol służy natomiast do produkcji delikatnego octu pesc’reisur, którym skrapia się warzywa i rybie mięso.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Niara</name></author>
		
	</entry>
</feed>