<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Sasafrzan_Z%C5%82otawy</id>
	<title>Sasafrzan Złotawy - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Sasafrzan_Z%C5%82otawy"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Sasafrzan_Z%C5%82otawy&amp;action=history"/>
	<updated>2026-04-10T18:42:50Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.34.1</generator>
	<entry>
		<id>https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Sasafrzan_Z%C5%82otawy&amp;diff=4133&amp;oldid=prev</id>
		<title>Niara: Utworzono nową stronę &quot;{{Specyfikacja roslin | Sasafrzan Złotawy | Drzewo/Kwiat/Zioło|  Rzadkie lasy i brzegi rzek | Stabilna | File: Roslina_sasafrzan_zlotawy.jpg }}  {{Opis rosiln| Wyg...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://grymuar.granica-pbf.pl/index.php?title=Sasafrzan_Z%C5%82otawy&amp;diff=4133&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2021-05-16T16:21:09Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot;{{Specyfikacja roslin | Sasafrzan Złotawy | Drzewo/Kwiat/Zioło|  Rzadkie lasy i brzegi rzek | Stabilna | &lt;a href=&quot;/Plik:Roslina_sasafrzan_zlotawy.jpg&quot; title=&quot;Plik:Roslina sasafrzan zlotawy.jpg&quot;&gt;File: Roslina_sasafrzan_zlotawy.jpg&lt;/a&gt; }}  {{Opis rosiln| Wyg...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;{{Specyfikacja roslin | Sasafrzan Złotawy | Drzewo/Kwiat/Zioło|  Rzadkie lasy i brzegi rzek | Stabilna&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
[[File: Roslina_sasafrzan_zlotawy.jpg]]&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Opis rosiln| Wygląd = &lt;br /&gt;
Sasafrzan złotawy, znany też jako sasafras (z naukowego terminu Sassafras aurescens, którym botanicy określają tę roślinę), niewątpliwie jest zaliczany do drzew i to nie byle jakich - osiąga bowiem do około czterech prętów  (~30 m) przy obwodzie pnia wynoszącym maksymalnie ćwierć tego. W granicznych strefach klimatycznych lub w zagęszczeniu roślina ta zazwyczaj nie przekracza 2,5 pręta (~11 m) wysokości. Sasafrzan posiada dwa rodzaje liści: jajowate całobrzegie lub trójdzielne, składające się z części o kształcie przypominającym nieco grot oszczepu, które botanicy określają mianem klapowanych. Wierzch listowia jest zielony, spód zazwyczaj przybiera barwy pośrednie między zielenią a błękitem. Im więcej cienia w środowisku wzrostu drzewa, tym bardziej niebieskie stają się spodnie strony liści. Ten gatunek sasafrasu nie ma baldachowatych kwiatostanów, a jeden ogromny złożony kwiat, z daleka przypominający magnolię czy od biedy tulipanowiec. Zazwyczaj organ ten przybiera jasne barwy (nie tylko złociste) od białego przez krem, kość słoniową, łosoś do delikatnej pastelowej czerwieni na pograniczu z różem. Owocem jest jagoda wielkości “rajskiego” jabłka i koloru kwiatu, z którego się rozwinęła. Zawiera w sobie kilka złotawych nasion. Roślina może zakwitnąć dwa, a nawet trzy razy w roku, o ile warunki na to pozwalają.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
| Właściwości = &lt;br /&gt;
Sasafras złotawy charakteryzuje się białym drewnem o akcentach przypominających złoto. Jest to surowiec łatwy w obróbce, toteż często wykorzystywany w meblarstwie. Tym bardziej, iż ma zapach, którego nie znoszą mole oraz chrząszcze i dlatego używane jest do wyrobu szaf, kufrów czy skrzyń na ubrania, a także bibelotów typu wieszaki, haki na torby, stojaki na kapelusze, laski i tym podobne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Z kory i korzeni tego sasafrasu wytwarza się olejek eteryczny, zwany sasafrzanowym tudzież sasafrasowym. Wspomaga on proces gojenia się skóry po oparzeniach i posiada właściwości antyseptyczne, co znalazło zastosowanie w produkcji kosmetyków. Ponadto, jego lekko leśny, delikatnie piżmowy zapach uwielbiany jest przez użytkowników płci obojga - perfumy z dodatkiem sasafrasowej nuty osiągają zawrotne ceny wśród wyższych klas społecznych [[Alarania|Alaranii]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawarty w liściach czerwony barwnik -sasafryna- używany jest jako zastępnik koszenili. Niewątpliwą przewagą jest cena i fakt, iż produkcja nie wymaga skomplikowanych procedur, chociaż barwa sasafryny nie jest tak pożądana przez nabywców, jak właściwe karminy, uzyskiwane z pluskwiaków.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Roślina stosowana jest także jako lecznicza. Udowodniono, iż stosowanie naparów z liści, i kwiatów wspomaga organizm humanoidów podczas rozstroju pokarmowego różnej proweniencji. Pulpy z owoców i zestu z ich skórki używa się ponadto do odtruwania po ukąszeniach węży. Związki w nich zawarte neutralizują toksyny większości jadów (przynajmniej tych gadów, które występują w zasięgu wzrostu sasafrasu złotawego).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W tradycjach kulinarnych nadrzecznych regionów o ciepłym klimacie sproszkowane liście sasafrasu używane są jako zagęstnik do potraw (sosy, zupy, gulasze). Przyprawa ta nosi nazwę fillé, a najpopularniejsza potrawa jednego garnka obecna prawie we wszystkich krajach, gdzie używa się sasafrzanu w kulinariach od pokoleń - gumbo (wymawiana zgodnie z zapisem, jako “gambo”, “żumbo” lub ”żambo”) składa się z mięsa ptactwa wodnego, ryb bądź skorupiaków, papryki, bakłażana, okry, przypraw i wyżej wspomnianego zagęstnika. Bazę stanowi wywar na resztkach skorupiaków, zwłaszcza krabów, co nadaje daniu charakterystyczny smak i zapach. Gumbo przyrządzane jest podobnie do gulaszu myśliwskiego czy bigosu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
| Występowanie = &lt;br /&gt;
Drzewa tego gatunku spotkać można praktycznie wszędzie, gdzie nie występują srogie zimy z drastycznym spadkiem temperatury, skutkującym zamieciami śnieżnymi, olbrzymimi zaspami czy trzaskającym mrozem. Preferują rzadkie, przejrzyste lasy oraz brzegi rzek, z reguły współtworząc grądy bądź olsy, a na terenach bardziej wysuniętych ku południu występują wraz z cypryśnikami, przyczyniając się do powstania podmokłych lasów. Pustynie, tropikalne dżungle czy namorzyny nie są również siedliskami  sassafrasów złotawych - rośliny te nie przystosowały się do ekstremalnych warunków klimatycznych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
| Informacje dodatkowe= &lt;br /&gt;
Drzewa te często malowane są na panoramach przedstawiających brzegi rzek. Rozłożyste listowie sasafrzanu daje przyjemny cień tak potrzebny artyście, gdy jakość kolorów swych farb zawierza wodzie, a także dodatkowi żółtek jaj. Wiadomo przecież, jakie mogą być efekty przegrzania przygotowanego na miejscu barwnika. Pejzaże tego typu nie trafiły na listę kwintesencji kiczu, choćby dany obraz malował największy partacz i tak dzieło kiedyś znajdzie nabywcę.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dorodne okazy sasafrasu  służyły ongiś za punkty orientacyjne. Zwłaszcza, gdy nowoprzybyły osadnik bądź kupiec musiał szybciutko poznać topografię osady, do której właśnie trafił. Nawet dzisiaj na najstarszych z drzew widać doskonale zachowane drogowskazy, a te wykonywane były rozmaicie - zależnie od regionu Łuski. Najczęściej po prostu ryto w korze i tkankach pod nią pożądane znaki, które następnie samoistnie zasklepiały się, tworząc swego rodzaju skaryfikacje. Inne ludy (nie tylko ludzie) posługiwały się np. uzupełnianiem  ran płynną żywicą drzew iglastych, sokiem z kauczukowca czy zaprawą cementową, określaną niekiedy jako beton. Niektóre kultury wkładały w wyżłobienia bursztyn, fragmenty szkła wulkanicznego tudzież kości czy rogów zwierząt,  tworząc w ten sposób mozaikowaty twór.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
	  &lt;br /&gt;
}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Niara</name></author>
		
	</entry>
</feed>