Valladoński Koń Rycersku Typu Ciężkiego - Historia wersji

Niara o 18:39, 7 lip 2022

2022-07-07T18:39:20Z

Niara o 17:22, 7 lip 2022

2022-07-07T17:22:22Z

Niara o 17:17, 7 lip 2022

2022-07-07T17:17:49Z

Niara: Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Valladoński koń rycerski typu lekkiego | Koniowate|Przyjazne |Roślinożerny |Valladon| Wysoka | File: Bestia_valladonski_kon_rycerski1.j..."

2022-07-07T17:01:27Z

Utworzono nową stronę "{{Specyfikacja bestii | Valladoński koń rycerski typu lekkiego | Koniowate|Przyjazne |Roślinożerny |Valladon| Wysoka | File: Bestia_valladonski_kon_rycerski1.j..."

Nowa strona

{{Specyfikacja bestii | Valladoński koń rycerski typu lekkiego | Koniowate|Przyjazne |Roślinożerny |[[Valladon]]| Wysoka
|
[[File: Bestia_valladonski_kon_rycerski1.jpg]]
}}

{{Opis bestii | Wygląd =
Jest to rasa o wysokiej wartości hodowlanej, gdyż pomimo dominującego wpływu krwi koni rycerskich posiada też sporą domieszkę cech o szlachetnym rodowodzie. Charakteryzuje się przede wszystkim małą głową o suchym, prostym profilu i średnich uszach, oraz zgrabną budową ciała. Nie jest jednak wysmukły, gdyż jego mięśnie są silne i mocno zarysowane. Szyja jest zwykle dość gruba, ładnie łukowato wygięta, zgrabnie osadzona na dobrych, skośnie opadających łopatkach. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, kłoda owalna, grzbiet zwarty oraz krótki, a zad dobrze umięśniony, z nisko osadzonym wiotkim ogonem. Ich największym atutem są długie i mocne nogi, dzięki którym tytułuje się ich niezrównanymi biegaczami. Na otwartym terenie, nawet z rycerzem na grzebiecie, rozwijają niebywałe prędkości. Występują we wszystkich odmianach maści podstawowych i ich pochodnych. W kłębie mierzą trochę ponad trzy łokcie, a łączna masa ich ciała wynosi około pięćdziesięciu kamieni. Średnio dożywają dwudziestu pięciu lat, choć służbę w wojsku pełnią do mniej więcej do siedemnastego roku życia i wtedy też przydziela się im status emerytowanego wierzchowca wojskowego. Istnieje możliwość przedłużenia ich życia za pomocą magii.

| Odżywianie=
Hodowcy żywią je przede wszystkimi różnymi mieszankami pasz bogatymi w witaminy i minerały, stanowiącymi główny trzon ich diety. Ponadto dokarmia się je owocami i warzywami bogatymi w błonnik.

| Zachowanie = a
Koń tej rasy słynie ze swojego ognistego temperamentu. Jest bardzo niecierpliwy i porywczy. Trudno go jednak przestraszyć, zwłaszcza kiedy przejdzie odpowiednie szkolenie. Nie płoszy go świst strzał, szczęk oręża, czy wszelkie wizualne, jak i dźwiękowe efekty korzystania z magii. Praca z nim jest trudna i wymagająca przez wzgląd na jego gorączkowość, choć nie można odmówić mu sporej inteligencji i bystrości. Szybko przywiązuje się do swojego właściciela i pozostają mu bezgranicznie wiernym. Jeździec jednak musi wykazać się sporymi umiejętnościami w zakresie panowania nad wierzchowcem oraz powinien co jakiś czas jasno podkreślić swoją dominację. Koń ten bowiem lubi przejmować inicjatywę, zwłaszcza jeśli mocno się czymś ekscytuje. Warto również pamiętać, że może przejawiać agresywne zachowanie wobec innych zwierząt.

| Informacje dodatkowe=
Jednym z najsłynniejszych przedstawicieli tej rasy jest siwy ogier Thatrius należący do samego władcy [[Valladon|Valladonu]] Arturiona II „Nieustraszonego”.

Kiedyś starano się poszerzyć zakres zastosowania Valladońskich koni rycerskich typu lekkiego. Stanowiły między innymi częsty wybór na wszelkich turniejach rycerskich, do momentu, aż okazało się, że dotkliwie gryzły inne konie, z którymi rywalizowały. Powodem takiego zachowania miała być ich zaczepna i niecierpliwa natura, która ostatecznie sprawiła, że zostały na stałe wykreślone z listy dozwolonych do wyboru ras.

Poza hodowaniem ich w celach wojskowych konie te są również wykorzystywane w celach rozpłodowych do uszlachetniania krwi innych ras.

Królestwo [[Valladon|Valladonu]] słynie z wielu znamienitych kowali, specjalizujących się w wykuwaniu końskich zbroi. Valladońskie koń rycerskie obu typów lekkiego, jak i ciężkiego posiadają specjalnie dedykowane im zbroje, które poza zachwycającą prezencją imponują swoją trwałością i praktycznością.

W samym [[Valladon|Valladonie]] znajduje się, aż piętnaście królewskich stadnin, zajmujących się hodowlą i szkoleniem tej rasy. Rycerze oraz ich konie są nieustannie szkoleni, nawet po wejściu [[Valladon|Valladonu]] w pokój wieczysty z sąsiadującymi królestwami.

Po ukończonym szkoleniu Valladoński koń rycerski reaguje na około dwadzieścia pięć różnych komend głosowych, z czego na kolejne dziesięć reagują poprzez pokazanie mu konkretnego gestu dłonią.
}}

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-{{Specyfikacja bestii | Valladoński Koń Rycersku Typu Ciężkiego| Koniowate|Przyjazne |Roślinożerny |[[Valladon]]| Wysoka
+{{Specyfikacja bestii | Valladoński Koń Rycersku Typu Ciężkiego| Koń zimnokrwisty |Przyjazne |Roślinożerny |[[Valladon]]| Wysoka
+|
 [[File: Bestia_valladonski_kon_rycerski1.jpg]]

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 {{Opis bestii | Wygląd =
-Jest to rasa o wysokiej wartości hodowlanej, gdyż pomimo dominującego wpływu krwi koni rycerskich posiada też sporą domieszkę cech o szlachetnym rodowodzie. Charakteryzuje się przede wszystkim małą głową o suchym, prostym profilu i średnich uszach, oraz zgrabną budową ciała. Nie jest jednak wysmukły, gdyż jego mięśnie są silne i mocno zarysowane. Szyja jest zwykle dość gruba, ładnie łukowato wygięta, zgrabnie osadzona na dobrych, skośnie opadających łopatkach. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, kłoda owalna, grzbiet zwarty oraz krótki, a zad dobrze umięśniony, z nisko osadzonym wiotkim ogonem. Ich największym atutem są długie i mocne nogi, dzięki którym tytułuje się ich niezrównanymi biegaczami. Na otwartym terenie, nawet z rycerzem na grzebiecie, rozwijają niebywałe prędkości. Występują we wszystkich odmianach maści podstawowych i ich pochodnych. W kłębie mierzą trochę ponad trzy łokcie, a łączna masa ich ciała wynosi około pięćdziesięciu kamieni. Średnio dożywają dwudziestu pięciu lat, choć służbę w wojsku pełnią do mniej więcej do siedemnastego roku życia i wtedy też przydziela się im status emerytowanego wierzchowca wojskowego. Istnieje możliwość przedłużenia ich życia za pomocą magii.
+Valladoński koń rycerski typu ciężkiego ma prosty grzbiet, a klatkę piersiową charakteryzuje duża głębokość i szerokość. Posiada skąpe szczotki pęcinowe na swoich silnych i umięśnionych nogach. Imponuje bujną i piękną grzywą, którą można zaplatać w różne ciekawe fryzury. Szyja jest mocnej budowy, ukształtowana prawidłowo, dość smukła. Dodatkowo konie te charakteryzują się mocno umięśnionym i lekko ściętym zadem. Strome i dość krótkie łopatki nadają im zgrabnego i efektownego wyglądu. Kopyta tych koni są twarde, choć mniejsze od innych przedstawicieli ras koni zimnokrwistych. Pozwala to im poruszać się lekko i niezwykle płynnie. Najczęściej spotyka się je o umaszczeniu myszatym, gniadym, skarogniadym i siwym jabłkowitym. W kłębie mierzą trochę mniej niż sążeń, a łączna waga ich ciała wynosi około siedemdziesięciu kamieni. Żyją średnio trzydzieści lat, choć służbę w wojsku pełnią do mniej więcej dwudziestego roku życia i wtedy też przydziel się im status emerytowanego wierzchowca wojskowego. Istnieje możliwość przedłużenia ich życia za pomocą magii.
 | Odżywianie=
 Hodowcy żywią je przede wszystkimi różnymi mieszankami pasz bogatymi w witaminy i minerały, stanowiącymi główny trzon ich diety. Ponadto dokarmia się je owocami i warzywami bogatymi w błonnik.
-| Zachowanie = a
+| Zachowanie =
-Koń tej rasy słynie ze swojego ognistego temperamentu. Jest bardzo niecierpliwy i porywczy. Trudno go jednak przestraszyć, zwłaszcza kiedy przejdzie odpowiednie szkolenie. Nie płoszy go świst strzał, szczęk oręża, czy wszelkie wizualne, jak i dźwiękowe efekty korzystania z magii. Praca z nim jest trudna i wymagająca przez wzgląd na jego gorączkowość, choć nie można odmówić mu sporej inteligencji i bystrości. Szybko przywiązuje się do swojego właściciela i pozostają mu bezgranicznie wiernym. Jeździec jednak musi wykazać się sporymi umiejętnościami w zakresie panowania nad wierzchowcem oraz powinien co jakiś czas jasno podkreślić swoją dominację. Koń ten bowiem lubi przejmować inicjatywę, zwłaszcza jeśli mocno się czymś ekscytuje. Warto również pamiętać, że może przejawiać agresywne zachowanie wobec innych zwierząt.
+Rasa ta powstała z myślą o znalezieniu się na polu walki. Z tego względu cechuje je spokojny temperament. Nie płoszy ich hałas świstu strzał, szczęku oręża, czy wszelkich wizualnych, jak i dźwiękowych efektów korzystania z magii. Każde źrebie zostaje przypisane konkretnemu kawalerzyście, a następnie przechodzi specjalne kilkuletnie szkolenie. Są bardzo pojętne, posłuszne i bystre. Rasa ta powstała w wyniku wieloletnich krzyżówek koni o rodowodach szlachetnych z typowymi wierzchowcami rycerskim. Dzięki temu Valladoński koń rycerski jest niezwykle odporny (również na skutki uboczne efektów magicznych), rzadko choruje i jest praktycznie pozbawiony wszelkich defektów genetycznych. Konie dosiadane są przez rycerzy z oddziału ciężkiej kawalerii, którzy są wyposażeni w dobrze zabudowane zbroje, długie miecze i szerokie tarcze. Konie te pełnią istotną funkcję w trakcie obrony lub oblężeń, gdzie służą jako żywe tarany. Nie rozwijają imponujących prędkości, ale ich spora masa zapewnia, im pewne przebicie przez linię wroga.
 | Informacje dodatkowe=
-Jednym z najsłynniejszych przedstawicieli tej rasy jest siwy ogier Thatrius należący do samego władcy [[Valladon|Valladonu]] Arturiona II „Nieustraszonego”.
+Rasa ta jest bardzo ceniona w całej środkowej Alaranii. Uważa się ją za ideał konia rycerskiego — dostatecznie silnego, aby unieść rycerza w pełnym rynsztunku, a jednocześnie wciąż na tyle lekkiego, aby podczas walki zaskakiwał swoją zwrotnością i płynnością ruchów.
-Królestwo [[Valladon|Valladonu]] słynie z wielu znamienitych kowali, specjalizujących się w wykuwaniu końskich zbroi. Valladońskie koń rycerskie obu typów lekkiego, jak i ciężkiego posiadają specjalnie dedykowane im zbroje, które poza zachwycającą prezencją imponują swoją trwałością i praktycznością.
+Królestwo Valladonu słynie z wielu znamienitych kowali, specjalizujących się w wykuwaniu końskich zbroi. Valladońskie koń rycerskie obu typów lekkiego, jak i ciężkiego posiadają specjalnie dedykowane im zbroje, które poza zachwycającą prezencją imponują swoją trwałością i praktycznością.
-W samym [[Valladon|Valladonie]] znajduje się, aż piętnaście królewskich stadnin, zajmujących się hodowlą i szkoleniem tej rasy. Rycerze oraz ich konie są nieustannie szkoleni, nawet po wejściu [[Valladon|Valladonu]] w pokój wieczysty z sąsiadującymi królestwami.
+W samym Valladonie znajduje się, aż piętnaście królewskich stadnin, zajmujących się hodowlą i szkoleniem tej rasy. Rycerze oraz ich konie są nieustannie szkoleni, nawet po wejściu Valladonu w pokój wieczysty z sąsiadującymi królestwami.
 Po ukończonym szkoleniu Valladoński koń rycerski reaguje na około dwadzieścia pięć różnych komend głosowych, z czego na kolejne dziesięć reagują poprzez pokazanie mu konkretnego gestu dłonią.
 }}