Xan-Lovar - Historia wersji

Niara o 14:53, 14 cze 2020

2020-06-14T14:53:12Z

Niara o 14:21, 14 cze 2020

2020-06-14T14:21:25Z

Niara o 21:13, 13 cze 2020

2020-06-13T21:13:51Z

Niara o 21:11, 13 cze 2020

2020-06-13T21:11:37Z

Niara o 20:58, 13 cze 2020

2020-06-13T20:58:07Z

Niara o 20:47, 13 cze 2020

2020-06-13T20:47:11Z

Niara o 20:44, 13 cze 2020

2020-06-13T20:44:45Z

Niara o 20:43, 13 cze 2020

2020-06-13T20:43:20Z

Niara o 20:41, 13 cze 2020

2020-06-13T20:41:42Z

Podgląd zmian

Niara o 20:32, 13 cze 2020

2020-06-13T20:32:40Z

@@ Linia 71: / Linia 71: @@
 | Kuchnia =
-Położone w lesie tropikalnym imperium charakteryzuje się bogatymi tradycjami kulinarnymi. Podstawowe posiłki Lovarczyków opierają się o miejscowe gatunki bydła, perlice, czerwony ryż, proso oraz mączkę sago wyrabianą z pseudo-owoców cykasa. Mięso wołowe (zebu, gaurów czy bawołów wodnych) naciera się ziołami, skrapia sokiem z limonki i umieszcza w glinianym naczyniu, które następnie wkładane jest do kamiennego pieca. Po pewnym czasie uzyskuje się soczystą, aromatyczną pieczeń, znaną jako mou-toko. Podaje się ją zazwyczaj w towarzystwie również pieczonych batatów lub rodzaju talarków z pokrojonych w plastry bananów skrobiowych, określanych w Środkowej [Alarania|Alaranii]] jako platany. Często towarzyszą mu liście rozmarynu, które zastępują nieznane w regionie warzywa. Typowy dla tropików klimat sprzyja uprawom przypraw, takich jak wanilia, imbir, cynamon, kmin, kolendra, anyżek, koper, tymianek, majeranek czy właśnie rozmaryn. Z drobiu i mięsa krokodyli przyrządza się swego rodzaju gulasz na ostro doprawiony pieprzem zawijasowym (owoce pnącza w kształcie pokręconych wstęg suszy się na słońcu, uzyskując cenną przyprawę), imbirem, a gdzieniegdzie także kuminem czy kolendrą. Potrawa ta nosi nazwę akoto-mique. Innym źródłem mięsa jest dla Lovarczyków las. Dziczyznę jada się tu na co dzień w postaci pieczeni, gęstych zup gulaszowych czy kotletów smażonych na łoju bydlęcym lub oleju arachidowym. W dwóch regionach obrane z łupiny fistaszki towarzyszą mięsu zamiast batatów, platanów czy ryżu. Orzech ziemny jest, obok owoców, popularną przekąską i suchym prowiantem na dalekie wyprawy. W Xan-Lovar owoce, tj. głównie cytrusy, banany, ananasy, mango i liczi je się na surowo, często w postaci posiłku odpowiadającemu alariańskiemu podwieczorkowi. Równie często spotkać można mieszkańców zajadających miąższ kokosa. Do owoców i orzechów zazwyczaj pije się mocną czarną lub zieloną herbatę. Tropikalny klimat nie sprzyja pieczeniu ciast, toteż słodkim przysmakiem Lovarczyków są gotowane na parze kulki z mąki sagowej, karobu lub ryżu z dodatkiem kakao, miodu, owoców i wanilii, znane jako paquun-tema, a także budyń karobowy z owocami. W Imperium wyrabia się dwa rodzaje serów. Na południu powstaje odpowiednik mozzarelli z mleka bawołów i gaurów. Północ zaś charakteryzuje długodojrzewający aromatyczny ser oho-tumba z mleka zebu, oblepiony powłoką ze zmielonego rozmarynu, tymianku i oleju arachidowego. Xan-Lovar słynie z wyrobu win owocowych. Oprócz tego popularne jest piwo dyniowe z wanilią, a rzadko, z reguły podczas świąt czy celebracji urodzin na stoły wchodzi cytrusowa wódka z platanów. Na co dzień Lovarczycy pijają jogurt bawoli, soki owocowe, lemoniadę i płyn z wnętrza młodego kokosa (kokko-daaq).
+Położone w lesie tropikalnym imperium charakteryzuje się bogatymi tradycjami kulinarnymi. Podstawowe posiłki Lovarczyków opierają się o miejscowe gatunki bydła, perlice, czerwony ryż, proso oraz mączkę sago wyrabianą z pseudo-owoców cykasa. Mięso wołowe (zebu, gaurów czy bawołów wodnych) naciera się ziołami, skrapia sokiem z limonki i umieszcza w glinianym naczyniu, które następnie wkładane jest do kamiennego pieca. Po pewnym czasie uzyskuje się soczystą, aromatyczną pieczeń, znaną jako mou-toko. Podaje się ją zazwyczaj w towarzystwie również pieczonych batatów lub rodzaju talarków z pokrojonych w plastry bananów skrobiowych, określanych w Środkowej [[Alarania|Alaranii]] jako platany. Często towarzyszą mu liście rozmarynu, które zastępują nieznane w regionie warzywa. Typowy dla tropików klimat sprzyja uprawom przypraw, takich jak wanilia, imbir, cynamon, kmin, kolendra, anyżek, koper, tymianek, majeranek czy właśnie rozmaryn. Z drobiu i mięsa krokodyli przyrządza się swego rodzaju gulasz na ostro doprawiony pieprzem zawijasowym (owoce pnącza w kształcie pokręconych wstęg suszy się na słońcu, uzyskując cenną przyprawę), imbirem, a gdzieniegdzie także kuminem czy kolendrą. Potrawa ta nosi nazwę akoto-mique. Innym źródłem mięsa jest dla Lovarczyków las. Dziczyznę jada się tu na co dzień w postaci pieczeni, gęstych zup gulaszowych czy kotletów smażonych na łoju bydlęcym lub oleju arachidowym. W dwóch regionach obrane z łupiny fistaszki towarzyszą mięsu zamiast batatów, platanów czy ryżu. Orzech ziemny jest, obok owoców, popularną przekąską i suchym prowiantem na dalekie wyprawy. W Xan-Lovar owoce, tj. głównie cytrusy, banany, ananasy, mango i liczi je się na surowo, często w postaci posiłku odpowiadającemu alariańskiemu podwieczorkowi. Równie często spotkać można mieszkańców zajadających miąższ kokosa. Do owoców i orzechów zazwyczaj pije się mocną czarną lub zieloną herbatę. Tropikalny klimat nie sprzyja pieczeniu ciast, toteż słodkim przysmakiem Lovarczyków są gotowane na parze kulki z mąki sagowej, karobu lub ryżu z dodatkiem kakao, miodu, owoców i wanilii, znane jako paquun-tema, a także budyń karobowy z owocami. W Imperium wyrabia się dwa rodzaje serów. Na południu powstaje odpowiednik mozzarelli z mleka bawołów i gaurów. Północ zaś charakteryzuje długodojrzewający aromatyczny ser oho-tumba z mleka zebu, oblepiony powłoką ze zmielonego rozmarynu, tymianku i oleju arachidowego. Xan-Lovar słynie z wyrobu win owocowych. Oprócz tego popularne jest piwo dyniowe z wanilią, a rzadko, z reguły podczas świąt czy celebracji urodzin na stoły wchodzi cytrusowa wódka z platanów. Na co dzień Lovarczycy pijają jogurt bawoli, soki owocowe, lemoniadę i płyn z wnętrza młodego kokosa (kokko-daaq).
 | Ciekawostki =

@@ Linia 50: / Linia 50: @@
 | Geografia =
-Xan-Lovar to imperium, zajmujące ogromne terytorium. Stolica znajduje się na południowej granicy Wielkiej Pustyni Słońca z tropikalną dżunglą, nad wielką rzeką Nar-Haulu. Tam znajduje się centrum kraju, a pozostałe terytorium podzielone jest na pięć regionów, którymi rządzą szachowie, lub szachnisze. Państwo ciągnie się od Nar-Haulu na zachód, aż do Gór Słonecznych, a na wschód do granicy z Rendenir. Na południu sięga do granicy z Ravad. Głównie obejmuje tereny lasów tropikalnych.
+Xan-Lovar to imperium, zajmujące ogromne terytorium. Stolica znajduje się na południowej granicy Wielkiej Pustyni Słońca z tropikalną dżunglą, nad wielką rzeką Nar-Hali. Tam znajduje się centrum kraju, a pozostałe terytorium podzielone jest na pięć regionów, którymi rządzą szachowie, lub szachnisze. Państwo ciągnie się od Nar-Haulu na zachód, aż do Gór Słonecznych, a na wschód do granicy z Rendenir. Na południu sięga do granicy z Ravad. Głównie obejmuje tereny lasów tropikalnych.
 | Wojsko =
 Wielkie imperium o zakusach kolonialnych (jakby mało im było oazy na pustyni) potrzebuje silnej armii, by w razie czego obronić się przed inwazją wroga lub dać łupnia krnąbrnemu wasalowi czy zbójom grasującym na szlakach handlowych. Wielokulturowość i mnogość ras skutkuje utrzymywaniem różnorakich sił zbrojnych w każdym z regionów.

@@ Linia 82: / Linia 82: @@
 W tak wielkim, wielokulturowym imperium religijność jest zostawiona obywatelom. Praktycznie nie istnieją tu prześladowania na tym tle. Większość Lovarczyków pokłada nadzieję w Matce Naturze. Inne większe religie to mortyzm, kult Prawęża i synkretyzm wykazujący cechy tego ostatniego oraz pradawnych wierzeń w Wielkiego Gada (Yale Mbembe). Czciciele Gada, określani jako sauryści, otaczają opieką wielkie jaszczury mbembe, uważając je za pośredników między Przedwiecznym a wiernymi. Największym ich świętem stał się doroczny przemarsz jaszczurów przez wielki trakt każdego miasta Imperium. Mbembe przyozdabia się w girlandy z kwiatów, całych owoców lub ich fragmentów oraz maluje naturalnymi barwnikami. Następnie pochód kroczy przez centralną arterię lub wokół miasta, po czym następuje wielki festyn. Każdy, komu uda się dotknąć gadziego uczestnika parady, uważany jest za cieszącego się szczególnymi względami bóstwa przez kolejny rok.
-Wyznawcy Prawęża, zwani w Imperium serpentystami, upodobali sobie niewielkie jaszczurkopodobne stworzenia - akkedisy (akkad-ishu), pełniące funkcję czyścicieli osiedli ze spadów owocowych i nadmiaru owoców drzew, krzaków i pnączy tak powszechnych w budowanych na styl elficko-naturiański miastach - lasach Imperium. “Śpiewowi” tych stworzeń przypisuje się właściwości kojące zabiegany umysł i przynoszące ulgę niespokojnym duchom. Dlatego też serpentyści co i rusz wsłuchują się w tę specyficzną melodię życia, nierzadko wpadając w trans. [[Akkedis|Akkedisom]] przypisuje się również magiczną moc zwiększania płodności, a co za tym idzie, “dostarczania” dzieci na ten świat. Zastępują one poniekąd powszechne w Środkowej [[Alarania|Alaranii]] bociany białe. W Xan-Lovar panuje zwyczaj, iż przegnanie [Akkedis|akkedisa]], który przycupnął na parapecie lub wleciał do domostwa w poszukiwaniu owoców, przyniesie potomkom sprawcy wielkie nieszczęścia i plagi. Celowe zabicie akkedisa karane jest śmiercią - wszak to święte zwierzę, nie tylko dla wyznawców Prawęża. Razem z szachinszachem, hatakumbami i hodowlą goryloni [[Akkedis|akkedis]] stanowi swego rodzaju zwornik poszczególnych części Imperium w całość. Nic więc dziwnego, że ten mały, niegdyś płochliwy gad stał się zwierzęciem herbowym.
+Wyznawcy Prawęża, zwani w Imperium serpentystami, upodobali sobie niewielkie jaszczurkopodobne stworzenia - akkedisy (akkad-ishu), pełniące funkcję czyścicieli osiedli ze spadów owocowych i nadmiaru owoców drzew, krzaków i pnączy tak powszechnych w budowanych na styl elficko-naturiański miastach - lasach Imperium. “Śpiewowi” tych stworzeń przypisuje się właściwości kojące zabiegany umysł i przynoszące ulgę niespokojnym duchom. Dlatego też serpentyści co i rusz wsłuchują się w tę specyficzną melodię życia, nierzadko wpadając w trans. [[Akkedis|Akkedisom]] przypisuje się również magiczną moc zwiększania płodności, a co za tym idzie, “dostarczania” dzieci na ten świat. Zastępują one poniekąd powszechne w Środkowej [[Alarania|Alaranii]] bociany białe. W Xan-Lovar panuje zwyczaj, iż przegnanie [[Akkedis|akkedisa]], który przycupnął na parapecie lub wleciał do domostwa w poszukiwaniu owoców, przyniesie potomkom sprawcy wielkie nieszczęścia i plagi. Celowe zabicie akkedisa karane jest śmiercią - wszak to święte zwierzę, nie tylko dla wyznawców Prawęża. Razem z szachinszachem, hatakumbami i hodowlą goryloni [[Akkedis|akkedis]] stanowi swego rodzaju zwornik poszczególnych części Imperium w całość. Nic więc dziwnego, że ten mały, niegdyś płochliwy gad stał się zwierzęciem herbowym.
 Na terenie Xan-Lovar występują dwa gatunki jaszczurów mbembe. Jeden karłowaty, długi na1,5 pręta (~7 m) i osiągający wysokość w kłębie i masę przeciętnego konia pociągowego, zwany bolo-mbembe lub bolo. Lovarczycy cenią te jaszczury jako żywe nożyce do zieleni. Drugi, ago-mbembe bądź ago, waży tyle, co słoń przy długości ok. 3 prętów (13 m). Taki spokojnie zajrzy na drugie półpiętro budynku z wysokim parterem, gdy porusza się na czworaka. Na tylnych łapach sięga trzeciej kondygnacji. Ago wykorzystywany jest w wojskowości i jako mobilny punkt obserwacyjny. Gady te służą też do wytyczania nowych szlaków komunikacyjnych przez gęste połacie lasu deszczowego.
 }}

@@ Linia 82: / Linia 82: @@
 W tak wielkim, wielokulturowym imperium religijność jest zostawiona obywatelom. Praktycznie nie istnieją tu prześladowania na tym tle. Większość Lovarczyków pokłada nadzieję w Matce Naturze. Inne większe religie to mortyzm, kult Prawęża i synkretyzm wykazujący cechy tego ostatniego oraz pradawnych wierzeń w Wielkiego Gada (Yale Mbembe). Czciciele Gada, określani jako sauryści, otaczają opieką wielkie jaszczury mbembe, uważając je za pośredników między Przedwiecznym a wiernymi. Największym ich świętem stał się doroczny przemarsz jaszczurów przez wielki trakt każdego miasta Imperium. Mbembe przyozdabia się w girlandy z kwiatów, całych owoców lub ich fragmentów oraz maluje naturalnymi barwnikami. Następnie pochód kroczy przez centralną arterię lub wokół miasta, po czym następuje wielki festyn. Każdy, komu uda się dotknąć gadziego uczestnika parady, uważany jest za cieszącego się szczególnymi względami bóstwa przez kolejny rok.
-Wyznawcy Prawęża, zwani w Imperium serpentystami, upodobali sobie niewielkie jaszczurkopodobne stworzenia - akkedisy (akkad-ishu), pełniące funkcję czyścicieli osiedli ze spadów owocowych i nadmiaru owoców drzew, krzaków i pnączy tak powszechnych w budowanych na styl elficko-naturiański miastach - lasach Imperium. “Śpiewowi” tych stworzeń przypisuje się właściwości kojące zabiegany umysł i przynoszące ulgę niespokojnym duchom. Dlatego też serpentyści co i rusz wsłuchują się w tę specyficzną melodię życia, nierzadko wpadając w trans. [[Akkedis|Akkedisom]] przypisuje się również magiczną moc zwiększania płodności, a co za tym idzie, “dostarczania” dzieci na ten świat. Zastępują one poniekąd powszechne w Środkowej [Alarania|Alaranii]] bociany białe. W Xan-Lovar panuje zwyczaj, iż przegnanie [Akkedis|akkedisa]], który przycupnął na parapecie lub wleciał do domostwa w poszukiwaniu owoców, przyniesie potomkom sprawcy wielkie nieszczęścia i plagi. Celowe zabicie akkedisa karane jest śmiercią - wszak to święte zwierzę, nie tylko dla wyznawców Prawęża. Razem z szachinszachem, hatakumbami i hodowlą goryloni [[Akkedis|akkedis]] stanowi swego rodzaju zwornik poszczególnych części Imperium w całość. Nic więc dziwnego, że ten mały, niegdyś płochliwy gad stał się zwierzęciem herbowym.
+Wyznawcy Prawęża, zwani w Imperium serpentystami, upodobali sobie niewielkie jaszczurkopodobne stworzenia - akkedisy (akkad-ishu), pełniące funkcję czyścicieli osiedli ze spadów owocowych i nadmiaru owoców drzew, krzaków i pnączy tak powszechnych w budowanych na styl elficko-naturiański miastach - lasach Imperium. “Śpiewowi” tych stworzeń przypisuje się właściwości kojące zabiegany umysł i przynoszące ulgę niespokojnym duchom. Dlatego też serpentyści co i rusz wsłuchują się w tę specyficzną melodię życia, nierzadko wpadając w trans. [[Akkedis|Akkedisom]] przypisuje się również magiczną moc zwiększania płodności, a co za tym idzie, “dostarczania” dzieci na ten świat. Zastępują one poniekąd powszechne w Środkowej [[Alarania|Alaranii]] bociany białe. W Xan-Lovar panuje zwyczaj, iż przegnanie [Akkedis|akkedisa]], który przycupnął na parapecie lub wleciał do domostwa w poszukiwaniu owoców, przyniesie potomkom sprawcy wielkie nieszczęścia i plagi. Celowe zabicie akkedisa karane jest śmiercią - wszak to święte zwierzę, nie tylko dla wyznawców Prawęża. Razem z szachinszachem, hatakumbami i hodowlą goryloni [[Akkedis|akkedis]] stanowi swego rodzaju zwornik poszczególnych części Imperium w całość. Nic więc dziwnego, że ten mały, niegdyś płochliwy gad stał się zwierzęciem herbowym.
 Na terenie Xan-Lovar występują dwa gatunki jaszczurów mbembe. Jeden karłowaty, długi na1,5 pręta (~7 m) i osiągający wysokość w kłębie i masę przeciętnego konia pociągowego, zwany bolo-mbembe lub bolo. Lovarczycy cenią te jaszczury jako żywe nożyce do zieleni. Drugi, ago-mbembe bądź ago, waży tyle, co słoń przy długości ok. 3 prętów (13 m). Taki spokojnie zajrzy na drugie półpiętro budynku z wysokim parterem, gdy porusza się na czworaka. Na tylnych łapach sięga trzeciej kondygnacji. Ago wykorzystywany jest w wojskowości i jako mobilny punkt obserwacyjny. Gady te służą też do wytyczania nowych szlaków komunikacyjnych przez gęste połacie lasu deszczowego.
 }}

← poprzednia wersja		Wersja z 20:58, 13 cze 2020
Linia 18:		Linia 18:
	'''Władca''': Król Królów: '''Szachniszach''' Ammad al-Kedir al-Khuffashi (w przypadku kobiety tytuł zmieniany jest na Szachniszachta – Królowa Królów)		'''Władca''': Król Królów: '''Szachniszach''' Ammad al-Kedir al-Khuffashi (w przypadku kobiety tytuł zmieniany jest na Szachniszachta – Królowa Królów)

−	'''Rodzina królewska''': ~~Arcyksiążek~~ Fah-Khoup – syn, następca tronu. Królowa-Małżonka Wikhah – żona. Księżniczki Taeweh, Kharah, Lae-teah – córki.	+	'''Rodzina królewska''': Arcyksiąże Fah-Khoup – syn, następca tronu. Królowa-Małżonka Wikhah – żona. Księżniczki Taeweh, Kharah, Lae-teah – córki.

@@ Linia 66: / Linia 66: @@
 | Handel =
-'''Eksport''': [Goryloń|gorylonie]], skóry zwierząt egzotycznych, kość słoniowa, opale, złoto, słonie leśne, tropikalne bydło, czarne perły z rzecznych małży, ssaki i ptaki do menażerii, wyroby ze skór krokodylowatych, krokodyle karłowate.
+'''Eksport''': [[Goryloń|gorylonie]], skóry zwierząt egzotycznych, kość słoniowa, opale, złoto, słonie leśne, tropikalne bydło, czarne perły z rzecznych małży, ssaki i ptaki do menażerii, wyroby ze skór krokodylowatych, krokodyle karłowate.
-'''Import''': Kamienie szlachetne i półszlachetne oraz minerały (z Gór Słonecznych). Zwierzęta występujące w innych częściach świata, lub ich futra. Medykamenty ze wschodu.    Zioła z klimatów umiarkowanych.
+'''Import''': Kamienie szlachetne i półszlachetne oraz minerały (z [[Góry Słoneczne|Gór Słonecznych]]). Zwierzęta występujące w innych częściach świata, lub ich futra. Medykamenty ze wschodu. Zioła z klimatów umiarkowanych.
 | Kuchnia =
@@ Linia 74: / Linia 74: @@
 | Ciekawostki =
-Lovarczycy oswoili nietypowe zwierzę juczno-pociągowe, a mianowicie kilka gatunków tzw. goryloni (abibi), wyglądających niczym krzyżówka wielkiej małpy i konia tudzież zebry. Chociaż ich fizjonomia nie wzbudza w przeciętnym mieszkańcu Środkowej [[Alarania|Alaranii]] pozytywnych uczuć, te niezwykle wytrzymałe zwierzęta potrafią same obronić się przed nagłym atakiem tak drapieżcy, jak i sił wrogiego kraju czy zbójów. Przednie łapy zaopatrzone w długie pazury, pierwotnie służące do zagarniania liści roślin - głównego pokarmu goryloni, przy odpowiednim zamachu stanowią śmiercionośną broń. Wadą tego typu oręża jest specyficzny chód zwierzęcia,  goryloń porusza się na knykciach jak człowiekowate z lasów tropikalnych Południa. Nazwę naukową tego przedstawiciela nieparzystokopytnych przyjętą wśród środkowoalariańskich badaczy - Chalicotherium sp. ukuto na cześć kerendirskiego kupca Tariqa ibn Sayid ibn Abbas al-Chalikiego, dzięki któremu Środkowa Alarania poznała te dziwne zwierzęta.
+Lovarczycy oswoili nietypowe zwierzę juczno-pociągowe, a mianowicie kilka gatunków tzw. goryloni (abibi), wyglądających niczym krzyżówka wielkiej małpy i konia tudzież zebry. Chociaż ich fizjonomia nie wzbudza w przeciętnym mieszkańcu Środkowej [[Alarania|Alaranii]] pozytywnych uczuć, te niezwykle wytrzymałe zwierzęta potrafią same obronić się przed nagłym atakiem tak drapieżcy, jak i sił wrogiego kraju czy zbójów. Przednie łapy zaopatrzone w długie pazury, pierwotnie służące do zagarniania liści roślin - głównego pokarmu [[Goryloń|goryloni]], przy odpowiednim zamachu stanowią śmiercionośną broń. Wadą tego typu oręża jest specyficzny chód zwierzęcia,  [[Goryloń|goryloń]] porusza się na knykciach jak człowiekowate z lasów tropikalnych Południa. Nazwę naukową tego przedstawiciela nieparzystokopytnych przyjętą wśród środkowoalariańskich badaczy - Chalicotherium sp. ukuto na cześć kerendirskiego kupca Tariqa ibn Sayid ibn Abbas al-Chalikiego, dzięki któremu Środkowa Alarania poznała te dziwne zwierzęta.
 Oprócz tradycyjnych monet w Imperium powszechnie płaci się muszlami ślimaków porcelanek i stożków, wyjątkowo duże okazy osiągają na miejscowych soukach niebotyczne wręcz ceny.
-W Xan-Lovar do perfekcji opanowano hodowlę zwierząt egzotycznych, głównie ssaków i ptaków, które wysyłane są do menażerii tak na Południu, jak i w dalszych częściach Alaranii.
+W Xan-Lovar do perfekcji opanowano hodowlę zwierząt egzotycznych, głównie ssaków i ptaków, które wysyłane są do menażerii tak na Południu, jak i w dalszych częściach [[Alarania|Alaranii]].
 W tak wielkim, wielokulturowym imperium religijność jest zostawiona obywatelom. Praktycznie nie istnieją tu prześladowania na tym tle. Większość Lovarczyków pokłada nadzieję w Matce Naturze. Inne większe religie to mortyzm, kult Prawęża i synkretyzm wykazujący cechy tego ostatniego oraz pradawnych wierzeń w Wielkiego Gada (Yale Mbembe). Czciciele Gada, określani jako sauryści, otaczają opieką wielkie jaszczury mbembe, uważając je za pośredników między Przedwiecznym a wiernymi. Największym ich świętem stał się doroczny przemarsz jaszczurów przez wielki trakt każdego miasta Imperium. Mbembe przyozdabia się w girlandy z kwiatów, całych owoców lub ich fragmentów oraz maluje naturalnymi barwnikami. Następnie pochód kroczy przez centralną arterię lub wokół miasta, po czym następuje wielki festyn. Każdy, komu uda się dotknąć gadziego uczestnika parady, uważany jest za cieszącego się szczególnymi względami bóstwa przez kolejny rok.

@@ Linia 56: / Linia 56: @@
 '''Korpus Natarcia''' – Piechota stanowi prawie połowę sił Króla Królów, a garną się do niej w przeważającej większości [[Minotaury|minotaury]] i ludzie. Oręż piechurów stanowi długa broń drzewcowa zbliżona do alariańskich rohatyn czy berdyszów, a także zrobiony ze skóry hipopotama, nosorożca bądź [[Goryloń|gorylonia]] długi (2,5-5 łokci/~1,5-~3 metrów) bat zwany kiboko. Pozostałe regiony również posiadają ogromne zasoby piechoty.
-'''Lovarski Grom''' – Jazda. Xan-Lovar nie posiada klasycznej końskiej jazdy. Tutaj konie zastąpiono innymi zwierzętami. W najmniejszej części wielbłądami, które należą do jazdy na północnych granicach. Koniowate zastąpiono słoniami różnych gatunków oraz [[zauropod|zauropodami]]. Te ostatnie przypominają dawno wymarłe w [[Alarania|Alaranii]] Środkowej stworzenia. Beczułkowate cielsko dźwigają cztery nogi podobne słoniowym zaopatrzone w twarde pazury. Dzięki długiej szyi jaszczur sięga wyższych gałęzi drzew czy obrońców z murów zamkowych. Równie pokaźnych rozmiarów ogon służy gadowi jako bicz, zdolny poprzetrącać kończyny niefrasobliwych wrogów, którzy wejdą w zasięg tej śmiercionośnej broni. [[Zauropod]] przez krótki czas są w stanie stanąć na tylnych kończynach i z impetem runąć na wraże siły przednimi łapami. Czego nie zmiecie podmuch uderzenia, zostanie zniszczone przez opadające łapska gadziny. Lovarczycy nierzadko zakładają na grzbiet gada platformy będące schronieniem dla łuczników i oszczepników, a także punktem obserwacyjnym.
+'''Lovarski Grom''' – Jazda. Xan-Lovar nie posiada klasycznej końskiej jazdy. Tutaj konie zastąpiono innymi zwierzętami. W najmniejszej części wielbłądami, które należą do jazdy na północnych granicach. Koniowate zastąpiono słoniami różnych gatunków oraz [[zauropod|zauropodami]]. Te ostatnie przypominają dawno wymarłe w [[Alarania|Alaranii]] Środkowej stworzenia. Beczułkowate cielsko dźwigają cztery nogi podobne słoniowym zaopatrzone w twarde pazury. Dzięki długiej szyi jaszczur sięga wyższych gałęzi drzew czy obrońców z murów zamkowych. Równie pokaźnych rozmiarów ogon służy gadowi jako bicz, zdolny poprzetrącać kończyny niefrasobliwych wrogów, którzy wejdą w zasięg tej śmiercionośnej broni. [[Zauropod|Zauropody]] przez krótki czas są w stanie stanąć na tylnych kończynach i z impetem runąć na wraże siły przednimi łapami. Czego nie zmiecie podmuch uderzenia, zostanie zniszczone przez opadające łapska gadziny. Lovarczycy nierzadko zakładają na grzbiet gada platformy będące schronieniem dla łuczników i oszczepników, a także punktem obserwacyjnym.
 '''Dzikie Małpy''' – w Środkowej [[Alarania|Alaranii]] nazwa oddziału wzbudziłaby raczej śmiech i politowanie, jednak w tym regionie brzmi ona sensownie, tak samo jak „Dzikie Konie” w centrum Łuski. Dzikie Małpy składają się w większości z ludzi i naturian, znaczącą większość stanowią drobne, wygimnastykowane i szybkie kobiety. Posługują się one głównie dmuchawkami, ze strzałkami z trucizną, lub kokosami dymnymi (przez niewielką dziurkę w łupinie kokosa wypuszcza się skok, do środka włada się składniki alchemiczne, a otwór zatyka, najczęściej pszczelim woskiem, po wstrząśnięciu i uderzeniu o ziemię, kokos pęka, a substancja zamienia się w dym, nie razi on humanoidów ani zwierząt, stanowi jednak dobrą zasłonę do odwrotu, czy zaskoczenia w natarciu). Dzikie małpy sprawnie wspinają się na drzewa, potrafią przeskakiwać po gałęziach i przeć do przodu, czy uciekać w szybkim tempie. Małpy są niezwykle sprawne, ubrane w kolory dżungli są prawie niewidoczne. Wszystkie regiony kraju posiadają tą formację bojową. Jest ona śmiercionośną bronią, zwłaszcza wczesnym rankiem, lub wieczorem, ponieważ potrafią wybić oddział wroga po cichu, kiedy zmęczeni żołnierze odpoczywają.

@@ Linia 58: / Linia 58: @@
 '''Lovarski Grom''' – Jazda. Xan-Lovar nie posiada klasycznej końskiej jazdy. Tutaj konie zastąpiono innymi zwierzętami. W najmniejszej części wielbłądami, które należą do jazdy na północnych granicach. Koniowate zastąpiono słoniami różnych gatunków oraz [[zauropodami|zauropod]]. Te ostatnie przypominają dawno wymarłe w Alaranii Środkowej stworzenia. Beczułkowate cielsko dźwigają cztery nogi podobne słoniowym zaopatrzone w twarde pazury. Dzięki długiej szyi jaszczur sięga wyższych gałęzi drzew czy obrońców z murów zamkowych. Równie pokaźnych rozmiarów ogon służy gadowi jako bicz, zdolny poprzetrącać kończyny niefrasobliwych wrogów, którzy wejdą w zasięg tej śmiercionośnej broni. [[Zauropody|zauropod]] przez krótki czas są w stanie stanąć na tylnych kończynach i z impetem runąć na wraże siły przednimi łapami. Czego nie zmiecie podmuch uderzenia, zostanie zniszczone przez opadające łapska gadziny. Lovarczycy nierzadko zakładają na grzbiet gada platformy będące schronieniem dla łuczników i oszczepników, a także punktem obserwacyjnym.
-'''Dzikie Małpy''' – w Środkowej [[Alaranii|Alarania]] nazwa oddziału wzbudziłaby raczej śmiech i politowanie, jednak w tym regionie brzmi ona sensownie, tak samo jak „Dzikie Konie” w centrum Łuski. Dzikie Małpy składają się w większości z ludzi i naturian, znaczącą większość stanowią drobne, wygimnastykowane i szybkie kobiety. Posługują się one głównie dmuchawkami, ze strzałkami z trucizną, lub kokosami dymnymi (przez niewielką dziurkę w łupinie kokosa wypuszcza się skok, do środka włada się składniki alchemiczne, a otwór zatyka, najczęściej pszczelim woskiem, po wstrząśnięciu i uderzeniu o ziemię, kokos pęka, a substancja zamienia się w dym, nie razi on humanoidów ani zwierząt, stanowi jednak dobrą zasłonę do odwrotu, czy zaskoczenia w natarciu). Dzikie małpy sprawnie wspinają się na drzewa, potrafią przeskakiwać po gałęziach i przeć do przodu, czy uciekać w szybkim tempie. Małpy są niezwykle sprawne, ubrane w kolory dżungli są prawie niewidoczne. Wszystkie regiony kraju posiadają tą formację bojową. Jest ona śmiercionośną bronią, zwłaszcza wczesnym rankiem, lub wieczorem, ponieważ potrafią wybić oddział wroga po cichu, kiedy zmęczeni żołnierze odpoczywają.
+'''Dzikie Małpy''' – w Środkowej [[Alarania|Alaranii]] nazwa oddziału wzbudziłaby raczej śmiech i politowanie, jednak w tym regionie brzmi ona sensownie, tak samo jak „Dzikie Konie” w centrum Łuski. Dzikie Małpy składają się w większości z ludzi i naturian, znaczącą większość stanowią drobne, wygimnastykowane i szybkie kobiety. Posługują się one głównie dmuchawkami, ze strzałkami z trucizną, lub kokosami dymnymi (przez niewielką dziurkę w łupinie kokosa wypuszcza się skok, do środka włada się składniki alchemiczne, a otwór zatyka, najczęściej pszczelim woskiem, po wstrząśnięciu i uderzeniu o ziemię, kokos pęka, a substancja zamienia się w dym, nie razi on humanoidów ani zwierząt, stanowi jednak dobrą zasłonę do odwrotu, czy zaskoczenia w natarciu). Dzikie małpy sprawnie wspinają się na drzewa, potrafią przeskakiwać po gałęziach i przeć do przodu, czy uciekać w szybkim tempie. Małpy są niezwykle sprawne, ubrane w kolory dżungli są prawie niewidoczne. Wszystkie regiony kraju posiadają tą formację bojową. Jest ona śmiercionośną bronią, zwłaszcza wczesnym rankiem, lub wieczorem, ponieważ potrafią wybić oddział wroga po cichu, kiedy zmęczeni żołnierze odpoczywają.
 | Dyplomacja =